دوشنبه، بهمن ۰۴، ۱۳۸۹

نقش مافیا در اقتصاد جهانی / سخنرانی یکی از خبرنگاران مطرح بی بی سی در سایت تد

براستی نقش گروه های سازمان یافته اقتصادی  در جرم و جنایت چه قدر است؟ آیا درست است که بخش قابل توجه ای از چرخش اقتصادی دنیا، در دست مافیاها است؟!
این سخنرانی زیبا از سایت تد را ببیند، به اهمیت مافیاها پی خواهید برد. 
اصولا قدرت ناشی از موقعیت سیاسی ، معمولا فساد آور است و برای اینکه بتوان جلوی فساد سیاستمداران را گرفت، نیاز به دموکراسی و آزادی بیان است. 
مدیا (مطبوعات و خبرنگاران) ، رکن چهارم دموکراسی تلقی می شوند و برای رشد و پویایی نظام دموکراتیک، نیاز به آزادی بیان است. با وجود آزادی بیان و خبرنگاران شجاعی که امنیت داشته باشند، گروه های مافیایی جرات رشد و فعالیت نخواهد یافت. 

یکی از همکاران مترجم در سایت تد مشغول ترجمه این ویدیو است و نظر به اهمیت آن ، به محض آمده شدن، من آنرا بازبینی می کنم و در سایت تد نیز با زیرنویس فارسی ، قابل مشاهده خواهد بود. 


پیوند به ویدیوهایی دیگری که من اخیرا برای سایت تد ترجمه کرده ام و اکنون دارای زیرنویس فارسی است:







دوشنبه، دی ۲۰، ۱۳۸۹

ویدیو با زیرنویس فارسی / روبان صورتی را به خاطر بسپار / داستان زن هنرمندی که با رقص سرطان را شکست داد!/ من یک نجات یافته از سرطان نیستم، من شکست دهنده سرطان هستم!

ترجمه این ویدیو را برای سایت تد بازبینی کرده ام و به زودی در سایت تد نیز موجود خواهد بود.
در این ویدیو او می گوید: 
((من یک نجات یافته از سرطان نیستم، من شکست دهنده سرطان هستم))
 بسیاری از ما  سرطان را می شناسیم، خصوصا سرطان پستان  را. هیولایی مرگبار که متاسفانه در ایران کنونی، به راحتی نادیده گرفته می شود و زنان ما از داشتن چک آپ منظم بی بهره اند. 
مبارزه بر علیه سرطان پستان، فقط وظیفه زنان نیست، مردان نیز می توانند با یادآوری به همسر، مادر ، دوست دختر و یا خواهر خود با یک پیگیری ساده ، جلوی فاجعه ای را بگیرند. 
بانوان گرامی، یادتان باشد که از هر هشت زن، یکی به سرطان پستان مبتلا می شود و باز نیز یادتان باشد که اگر سرطان در مراحل اولیه اش شناسایی شود، به راحتی قابل درمان است و حتی نیاز به برداشتن پستان نیز نیست.  لطفا یادتان باشد که زنان ایرانی، ده سال زودتر از نرخ بین المللی آن به سرطان پستان مبتلا می شوند(منبع).این نوشته وبلاگ یک پزشک نیز به مساله سرطانپستان پرداخته است. 
و اما ویدیو: 
در این ویدیوی زیبا ، آناندا شانکار جایانت ، برای ما تعریف می کند که چگونه با رقص به جنگ با سرطان رفته است. 
همه می دانیم که استرس و نگرانی، شاید یکی از عوامل سرطان باشد، می دانیم که بین آرامش  و قدرت سیستم ایمنی بدن، ارتباط وجود دارد.
او از داستان خودش می گوید، داستان قدرت انتخاب. اینکه چگونه، هنرش را به خدمت زندگی درآورده و با رقص سرطان را مغلوب خود کرده است. 

روبان صورتی، نشان  مبارزه و آگاهی بخشی درباره سرطان پستان  است، 
این روبان را به خاطر بسپارید.

شنبه، دی ۱۸، ۱۳۸۹

مدیر اجرایی فیسبوک: بانوان گرامی، لطفا خودتان را دست کم نگیرید ! / ویدیو با زیرنویس فارسی / شادباش افتتاح سایت ریشه ها

ویدیویی که در انتهای این نوشته  است را برای بنیاد تد  (TED.com)  ترجمه کرده و زیرنویس فارسی بر آن گذاشته ام و به زودی روی وب سایت تد قرار خواهد گرفت.

افتتاح سایت ریشه ها را شادباش گفته و از زحمات بنیانگذاران سایت، تشکر می کنم. امیدوارم که با حرمت نهادن به آزادی، شاهد موفقیت این سایت باشیم، و اما ویدیو با زیرنویس فارسی: 
در این سخنرانی جذاب و دیدنی ، خانم شریل سندبرگ، مدیر اجرایی فیسبوک و مدیر قبلی ارشد گوگل، به این موضوع مهم می پردازد که چرا زنان در جامعه از مردان عقب تر هستند و چرا در پست های ارشد کمپانی های بزرگ و یا رهبران دنیا، تعداد زنان بسیار اندک است؟ چرا از بین یکصد و نود کشور دنیا تنها نه کشور توسط زنان اداره می شوند؟چرا تنها شانزده درصد از مدیران ارشد های شرکت های بزرگ را زنان تشکیل می دهند؟ براستی مشکل در کجاست؟ چرا فقط سیزده درصد نمایندگان دنیا را زنان تشکیل می دهند؟ مگر نه آنکه زنان پنجاه درصد از جمعیت دنیا را تشکیل می دهند؟

رمز موفقیت چیست؟ آرزوی دنیایی بهتر!
او سه رمز مهم پیروزی را برای زنان در محیط کار را به آنان یادآور می شود و از زنان می خواهد که خودشان را دست کم نگیرند.
او معتقد است که دنیایی که در آن بانوان نیمی از کشورها و نیمی از شرکت های بزرگ را اداره کنند، دنیای بسیار بهتری خواهد بود.

شریل سندربرگ کیست؟
شریل مدیر کنونی و ارشد فیسبوک است، او قبلا مدیر فروش آنلاین گوگل بوده و سوابق درخشانی چون عضو هییت مدیره کمپانی والت دیزنی و یا استرباکس را در کارنامه خود دارد. مجله معتبر تجاری فورچون، او را بیست و دومین  زن قدرتمند دنیا در عرصه تجارت می داند(لینک به سایت فورچون) و البته شاید گفته مجله Vogue در باره این بانوی چهل ساله درست باشد که :
"Whether you call it “scaling the company” or “managing hyper growth,” Sandberg is one of the few executives on earth with a demonstrated knack for it. It’s clear why Zuckerberg, in particular, needed her."




پیوند به ویدیوهایی دیگر با زیرنویس فارسی درباره حقوق زنان از سایت تد: 








چهارشنبه، دی ۱۵، ۱۳۸۹

نبود آزادی بیان، زمینه ساز شستشوی مغزی است / البته که فجایعی چون نسل کشی در رواندا در بستری از نبود آزادی بیان شکل می گیرد

تصویر جمجمه قربانیان نسل کشی در رواندا 


شستشوی مغزی را خوب می شناسیم، اصول ساده ای دارد، اجازه دسترسی شخص را به اطلاعات آزاد نمی دهند و قربانی را با یک نوع اطلاعات خاص بمباران می کنند؛ حاصل این روش، تبدیل انسان های معمولی به جنایتکارانی بی رحم است.

نمونه اش را ما در طی جنگ هشت ساله ایران و عراق می دیدم که چگونه کودکان ده یا دوازده ساله را شستشوی مغزی می دادند و بعد برای پاکسازی میدان مین به جبهه می بردند.




شاید بد نباشد این ویدیو مستند  با زیرنویس را نیز ببینید که به ما نشان می دهد چگونه با شستشوی مغزی  سربازان طالبان را آموزش می دهند و آماده بمب گذاری انتحاری می کنند.

و اما ارزش آزادی بیان و ربطش به نسل کشی : زمانی ارزش آزادی بیان را در می یابیم که داستان رقت انگیز نسل کشی در رواندا را مرور کنیم، در اثر نبود آزادی بیان ، آتشی از نفرت شعله ور می شود که به مدت صد روز هر ساعت چهارصد انسان سلاخی می شوند.

در اینجا داستان نسل کشی را به صورت خلاصه مرور کرده ام:
بیش از شانزده سال از فاجعه نسل کشی رواندا می گذرد، باور کردنش سخت است که شانزده سال پیش، در قرن بیستم  و وجود سازمان ملل، چنین جنایتی رخ داده و دنیا در آن زمان چشمانش را بر آن بسته است.

رواندا کجاست ؟
رواندا کشوری کوچک در آفریقای مرکزی است، مستعمره آلمان بوده و بعد از جنگ جهانی ، به عنوان مستعمره بلژیک ادامه حیات داده است. در سال 1961، به استقلال رسیده است.

ریشه فاجعه:
رواندا  میراثی وحشتناک از زمان استعمار به ارث برده است. کشور رواندا از دو قوم اصلی هوتو و توتسی تشکیل شده اند، اقلیت توتسی ها که پوست روشنتر و قد بلندتری داشته اند، همیشه از جانب استعمارگران از امتیازهای اجتماعی بهتری برخوردار بوده اند. امکان تحصیل و گرفتن پست های اجتماعی همیشه برای توتسی ها مهیاتر بوده است و این تبعیض به مانند دملی چرکین با نسل کشی سر باز می کند.

این تبعیض چون دملی چرکین مدتها در جامعه روندا وجود داشته است و دولت استعماری اکثریت هوتو، با استفاده از نبود آزادی بیان ، دست به شستشوی مغزی بسیاری از افراد تندرو قبیله هوتو زده و آنها را آماده جنایت کرده است. 

خلاصه ای از فاجعه:
در سال 1994 ، هواپیمای رییس جمهور رواندا که از قبیله هوتو بود، هدف موشک زمین به هوا قرار گرفت و سرنگون شد. هنوز مشخص نشده که چه کسی هواپیمای فوق را سرنگون کرده است، اما این سانحه که به کشته شدن رییس جمهور(جونال هابیا ریمانا) منجر شد، آتش نسل کشی رواندا را شعله ور ساخت.

نقش دولت های غربی:
نقشی که دولت های غربی در این فاجعه ایفا کردند ، از دو جنبه قابل بررسی است. اول اینکه فرانسه به صورت کاملا شرم آوری از دولت دیکتاتوری (ریمانا) طرفداری می کرده است و اسلحه فروان در اختیار گروه های شورشی هوتو قرار داده است.

جنایت بعدی این بود که بیش از یکصد روز این نسل کشی ادامه یافت و دولت های غربی و سازمان ملل هیچ کاری برای جلوگیری انجام ندادند. شورای امنیت ابتدا از قبول فاجعه به عنوان نسل کشی طفره رفت ، آنهم در حالی که ساعتی 400 نفر انسان کشته می شدند. آمریکا و بریتانیا تبانی کردند و مدارک نسل کشی نادیده گرفته شد و صلح بانان بین المللی بسیار دیر به منطقه اعزام شدند. بماند که اصولا نیروی نظامی کشورهای آفریقایی در آخر موفق شدند که آتش این نسل کشی را خاموش کنند.

نقش شستشوی مغزی در رواندا
از مدتها قبل از سقوط هواپیمای رییس جمهور وقت، رادیو (تنها رسانه همه گیر آن زمان در رواندا) به صورت کاملا برنامه ریزی شده به شستشوی مغزی هوتوها اقدام می کرده و ذهن مردم عادی را برای این نسل کشی آماده می کرده است. جالب اینجاست که رییس جمهور وقت ( که در دوران او این نفرت شکل گرفت) به شدت تحت حمایت فرانسه بوده است.

بعد از سقوط هواپیما و کشته شدن رییس جمهور، به ناگاه آتش نسل کشی شعله ور می شود و افراد تندرو قبیله هوتو، به صورت کاملا برنامه ریزی شده و تحت حمایت پلیس و نیروهای نظامی، مسلح به اسلحه های فرانسوی ، به کشتار افراد قبیله توتسی می پردازند. در طی یکصد روز، بیش از یک میلیون و هفتاد هزار انسان ، کشته می شوند، یعی هر در هر ساعت چهارصد نفر و در هر دقیقه هفت انسان به مدت یکصد روز.به بیش از نیم میلیون زن تجاوز شد که بسیاری از آنها به ایدز آلوده شدند.

قربانیان فقط توتسی نبودند!
قاتلین، افراد تند رو قبیله هوتو بودند که به شدت شستشوی مغزی شده بودند و آنها مردم عادی هوتو را نیز مجبور می کردند افراد قبیله توتسی را بکشند و اگر سرباز می زدند ، به افراد معمولی هوتو ها نیز رحم نمی کردند.

پایان فاجعه
میلیونها نفر از افراد قبیله توتسی به کنگو گریختند و در کمپ های پناهندگی مدتها زندگی کردند، در نهایت گروهی متشکل از توتسی ها و نیروهای نظامی از دیگر کشورهای آفریقایی موفق شدند این نسل کشی را متوقف کنند.

موقعیت کنونی رواندا
(پل کاگامی) ، که نقشی مهم در سرکوب تندروهای هوتو بر عهده داشته و رهبر اقلیت توتسی بوده است، اکنون ریاست جمهوری رواندا را به عهده دارد و کشور در سایه مدیریت او ، بشدت رو به رشد است.

پل کاگامی، رییس جمهور کنونی روندا

فرید زکریا ژورنالیست CNN، روندا را بزرگترین داستان موفقیت آمیز آفریقا می خواند.  بیش از سه میلیون نفر از پناهنده ها تا کنون به کشور مراجعه کرده اند و سیاست دولت بنا بر ایجاد آَشتی ملی است. هر چند که انتقادات بعضا جدی نیز به پل کاگامی بدلیل نقض حقوق بشر تا کنون وارد شده است (اینجا) ، اما رواندا چشمندازی بسیار مثبت دارد.

در خاتمه اینکه :
نسل کشی روندا ، لکه ننگی بر پیشانی بشریت است، چه آنکه در قرن بیستم به وقوع پیوست و براحتی امکان جلوگیری از این فاجعه انسانی وجود داشت. 
این ویدیوی کوتاه ، به صورت تصویری خلاصه ای از فاجعه رخ داده را به نمایش می گذارد. 


  

سه‌شنبه، دی ۱۴، ۱۳۸۹

عجبا از جامعه ای که برایش نقض و تایید نقض حقوق زنان و کودکان در تلوزیون عادی است، اما شنیدن کلمه دیوث در تلوزیون تابو و عجیب است.

در عجبم از جامعه ای که برای شنیدن کلمه پفیوز یا دیوث، در تلوزیون یا سینما ولع باورنکردنی دارند، اما براحتی چشمان خود را بر روی نقض حقوق زنان می بندند.
کلمه پفیوز برایش تابو است، اما خشونت علیه زنان در خانه، به عرفی کاملا عادی در جامعه تبدیل شده است. 
گوش بسیاری با شنیدن کلمه دیوث تیز می شود، اما چشمان خود را بر نقض روزمره حقوق کودکان در جامعه و وجود علنی کودکان کار می بندند. 
براستی کدام بدتر است؟ کلمه دیوث یا کودکانی علنی در خیابان مجبور به کار می شوند یا به صورت نیمه علنی مورد تجاوز کارفرمایان قرار می گیرند؟
شنیدن کلمه جنده عجیب تر است، یا اینکه در قانون اسلامی ، تجاوز به زن توسط شوهرش کاملا مجاز و قانونی است؟ 
براستی چرا چیزهایی که واقعا بد هستند، تابو محسوب نمی شوند؟
فیلم اخراجی ها، فروشی بی سابقه کرد، چه آنکه در آن از کلماتی که در عرف صدا و سیمای رژیم و سینمای ایران تابو محسوب می شوند، فراوان استفاده شده بود. این ولع سیری ناپذیر، ناشی از سی سال فرهنگ متفاوت حاکم بر جامعه و صدا و سیما و سینما است. 
البته عجیب هم نیست، صدا و سیما نماینده رژیم است و  نماینده تمام قشرهای جامعه ایران نیست. 
این چند روزه ویدیوی مهران مدیری مورد استقبال فروان قرار گرفته است، چه آنکه مثلا کلمه پفیوز در آن است. 
اما ، عجیب فرهنگ جامعه کنونی ایرانی است که نقض روزمره حقوق زنان و کودکان و تایید این نقض در تلوزیون؛  برای آنها چیزی عادی شده است، اما شنیدن کلمه مثلا دیوث در تلوزیون، برایشان چیزی عجیب است.


شاید این آهنگ کیوسک ، چندان بی ربط  نباشد. 



شنبه، آذر ۱۳، ۱۳۸۹

ویدیو با زیر نویس فارسی از سایت تد/جیمی اولیور ، از خودکشی جمعی انسانها در چند سده اخیر می گوید، چرا که ما بسیار بد غذا می خوریم

درخواست جیمی الیور: غذا خوردن درست را بیاموزیم. 
جیوی الیور در کنفرانس تد به  صورت مستند نشان می دهد که چگونه بحرانی جهانی برای غذا خوردن به وجود آمده است و چرا ما باید نحوه غذا خوردن خود را تصحیح کنیم. 
این ویدیویی بسیار مهم است، حتما ببیند
(خانم زهرا این ویدیو را برای سایت تد ترجمه کرده اند)

ویدیو با زیرنویس فارسی/ زینب ثعلبی بنیانگذار بنیاد بین المللی زنان برای زنان از نقش زنان در صلح می گوید / صلح جایی است که ناخن پای من باز شروع به رشد کند

 ویدیویی زیبا از سایت تد، این ویدیو را ترجمه کرده ام و به زودی در سایت تد قرار خواهد گرفت. / این ویدیو را به یاد دلارا دارابی، دخترک مظلوم و هنرمندی منتشر می کنم که قربانی قوانین ابلهانه اسلامی شد.
 زینب می گوید: دو سمت از جنگ است ، سمتی که هدفش فقط پیروزی در جنگ است و سمتی که هدفش پیروزی زندگی است. مردان در گروه اول و زنان در گروه دوم قرار دارند !
زینب ، زنی است که فعالیت اجتماعیش را از زمان جنگ بوسنی آغاز کرده است، او کارش را از صفر شروع کرده اما بنیاد او بعد از چند سال کار موفق شدند بیش از هشتاد میلیون دلار پول جمع کنند و به زنان قربانی جنگ کمک کنند.نام بنیاد او ، بنیاد بین المللی زنان برای زنان است(Women for Women International).
او که در عراق به دنیا آمده است، بعد از جنگ اول خلیج فارس ، به آمریکا می رود ، پدرش خلبان مخصوص صدام حسین بوده است. در سال 1993 بعد از جنایات رخ داده در بوسنی، فعالیتش را شروع می کند و بنیاد خود را از صفر پایه گذاری می کند.  او چندیدن جایزه بین المللی را تا کنون دریافت کرده است.
او در این ویدیوی زیبا، آز تجربیات خودش در جنگ می گوید، برایمان تعریف می کند که بو و رنگ جنگ در همه جای دنیا یکی است.
مجله تایمز، درباره او می گوید: بنیاد زینب، به زنان صدایی برای حرف زدن داده است.

ویدیوهایی دیگر با زیرنویس فارسی درباره حقوق زنان: 






این نقاشی، کار دلارا دارابی است:

شنبه، آذر ۰۶، ۱۳۸۹

هیچگاه در طول تاریخ اینقدر ذلیل نبوده ایم، علت ذلت ما جنایات خامنه ای و تاراج کشور بدست اوست !/ شانزده آذر نزدیک است، به فکر قد علم کردن باشیم.

چرا از خامنه ای متنفرم؟

هیچگاه در طول تاریخ معاصر، اینقدر توان و پتانسیل قدرتمند بودن را نداشته ایم، هیچگاه نیز اینقدر ذلیل نبوده ایم !

ایران امروز به یمن جنایات خامنه ای، به یمن وطن فروشی و خیانت خامنه ای به مردم ایران، به یکی از ذلیل ترین کشورهای دنیا تبدیل شده است، در حد سودان و زیمباوه وقرار گرفته ایم!
رشد اقتصادی کشور مثبت که هیچ، منفی شده است. تمام منافع و منابع کشور به تاراج شرکا خارجی خامنه ای رفته است، تا اندکی از او حمایت کنند و او لختی بیشتر بر سر کار بماند.
زندگی مردم، از شکل زندگی به زنده ماندن تنها تقلیل یافته و مردم کشور در بدترین شرایط قرار دارند، نخبه های کشور یا کشته شده اند، یا در زندان هستند و یا به خارج از کشور فرار کرده اند.
جمعی سفله و دزد ، مناصب دولتی را به اختیار گرفته اند و به تاراج مشغولند، اگر کسی هم اعتراضی کند، به بدترین وضعی شکنجه شده و سرکوب می شود.

شانزده آذر نزدیک است، به فکر قد علم کردن باشیم.

جمعه، آذر ۰۵، ۱۳۸۹

چیزی که انتها ندارد، حماقت است، بهترین سند برای بی انتهایی حماقت، بسیجی های عزیز هستند!

یک بسیجی ساندیس خور، تا من یک مطلبی را پست می کنم، فوری برایم کامنت می گذارد، اسمش آقای به سوی ظهور است (فکر کنم توی یک اتیله عکاسی کار می کند !) 
به هر حال، توی مطلب قبلی من کامنت گذاشته بود و گفته بود:  ( هفته بسیج بر جهانیان مبارک باد)، 
من نمی دانم این بسیجی ها چگونه شستشوی مغزی شده اند ، از دنیا چه تصوری دارند ؟! 
این موجود ابله فکر میکند مثل مردم سویس و فرانسه و هلند ، نشسته اند ببیند هفته بسیج کی است تا آنرا جشن بگیرند ؟!
این برداشت ابلهانه از دنیا ، مانند این است که یک گروه از دزدهای دریایی سومالی، تشکیل این گروه بیست نفره دزد دریایی را به دنیا تبریک بگوید !
نمی دانم اینها افراد را به چه روشی شستشوی مغزی می دهند که به این درجه از حماقت نزول می کنند و چنین تصوری از دنیا پیدا می کنند. 

 چند قلاده بسیجی در حال پرتاب سنگ، جفتک چارگوش انداختن، و گرفتن پاچه شهروندان 
_____________________________________________________
یک گله بسیجی دیگر در حال بوسیدن جای پای چنگیز زمانه ، خامنه ای خیانت کار
____________________________________

سه‌شنبه، آبان ۱۱، ۱۳۸۹

چرا باید برای دموکراسی بجنگیم؟ / وضعیت کنونی ایران، مشابه کره شمالی است ولی ایران مبتنی بر دموکراسی ، کره جنوبی خواهد بود.


تصور کنید که رژیم جمهوری اسلامی بر سر کار نیامده بود و مردم ایران قدر دکتر بختیار را می دانستند و در کنار او ، شروع به تقویت پایه های دموکراسی در ایران می کردند و حکومت پادشاهی ایران، واقعا تبدیل به یک نظام مردم سالار می شد. به نظر شما الان ایران در چه جایگاهی قرار داشت؟

کشوری که دارای مردمی سخت کوش است، از نظر جغرافیایی در حساس ترین و بهترین موقعیت ممکن قرار دارد، منابع عظیم نفت و گاز  و معادن متفاوت و متعدد دارد و ...؛ براستی چه کارها که نمی شد انجام داد.

نگاهی به کره جنوبی در سی سال قبل بیاندازیم، کشوری عقب مانده (حتی در مقایسه با ایران آن روزگار) بوده است، اما صرفا به یمن حضور دموکراسی ، مردم این کشور به شایسته سالاری دست پیدا کرده اند و چون شایسته سالاری بوده است، امنیت سرمایه گذاری خارجی به وجود آمده است و در طی سی سال، تبدیل به کشوری شده است که شانه به شانه ژاپن در حال حرکت است.

پیشرفت کره جنوبی و کره شمالی در این سی ساله ، مقایسه بسیار جالبی است، هر دو کشور از منابع و موقعیت جغرافیایی نسبتا مشابهی برخوردار هستند، اما یکی در فقر مطلق به سر می برد و فقط در چند سال گذشته ، بیش از دو میلیون نفر از گرسنگی مرده اند، چرا که دیکتاتوری ابله بر آن کشور حکم می راند.

اما کره جنوبی، به دلیل دموکراسی و شایسته سالاری ، از هیچ شروع به ساختن همه چیز کرده است، امنیت سرمایه گذاری را تضمین کرده اند و به کمک سرمایه گذاری خارجی ها، تبدیل هب کشوری بسیار پیشرفته شده اند.

مقایسه این دو کشور، نشان از تفاوت اداره کشور به شیوه دموکراسی و دیکتاتوری است، حال این مقایسه ساده را می تواند برای ایران نیز به کار برد.

وضعیت کنونی ایران، مشابه کره شمالی است ولی ایران مبتنی بر دموکراسی ، کره جنوبی خواهد بود.

 این عکس که در شب گرفته شده است، تفاوت پیشرفت کره شمالی و عقب ماندگی کره جنوبی است، یکی در تاریکی و بدویت است و دیگری در اوج پیشرفت:




دوشنبه، آبان ۱۰، ۱۳۸۹

اطلاح طلبان دینی با مردم ایران هم مسیر هستند،اما هم هدف نیستند / جنبش سبز ثمره صد سال نهضت آزادی خواهی مردم ایران است و ادامه دهنده جنبش مشروطیت

برخی تصور می کنند جنبش سبز متعلق به موسوی یا کروبی و یا دیگر اصلاح طلبان است و آنها به وجود آورنده این جنبش هستند، در صورتی که تصوری کاملا اشتباه است. در روز قدس سال گذشته دیدیم که مردم در خیابان ، بی پروا، فریاد زدند که نه غزه و نه لبنان ، جانم فدای ایران و یا فریاد مرگ بر اصل ولایت فقیه را سر دادند. 
به صورت کاملا مشخص این دو شعار در تقابل با اهداف و عقاید موسوی و کروبی بود ، تا آنجا که اصلاح طلبان ، سعی به تبری جستن از این شعارها کردند و گفتند این شعارها ساختار شکن است. 
شاید پر بی راه نباشد اگر بگوییم موسوی و کروبی و دیگر اصلاح طلبان، صرفا برای مدتی با جنبش سبز و مردم ایران هم مسیر هستند ولی هم هدف نیستند. 
چرا که هدف مردم ایران نیل به دموکراسی ، اجرای حقوق بشر، حذف دین از مسند حکومت و مخالفت با ولایت فقیه است، که البته اینها با خواسته های اصلاح طلبان در تناقض آشکار است، چرا که خواسته های فوق، با اهداف خمینی و اصول دین اسلام در تناقض آشکار است.
اصلاح طلبان به خوبی می دانند که در صورت روی کار آمدن رژیمی مردم سالار ، جایی برای آنها در ساختار قدرت وجود ندارد، بلکه بسیاری از آنها باید پاسخ گوی مشارکتشان در جنایات سی ساله رژیم ج.ا. نیز باشند، لذا آنها صرفا به دنبال راه و روشی هستند تا زیر لوای ولایت فقیه ، آنها باز نیز قسمتی از قدرت را در اختیار گیرند. 
شاید عدم حرکت جدی از سوی موسوی و کروبی در این مدت، نشانی از این نکته باشد. 
به هر حال ، نباید فراموش کرد که جنبش سبز، ساخته شده توسط موسوی و کروبی نیست، جنبش سبز ریشه در اعماق جنبش مشروطه دارد. قریب یکصد سال است که مردم ایران برای آزادی و دموکراسی می جنگند. بعد از تقلب انتخاباتی سال گذشته ، این جنبش، یکباره خودش را نشان داد، اما فقط آن موقع زاده نشد، این جنبش بزرگ ، یکصد سال است که مشغول جوشیدن است. 
محدود کردن جنبش سبز به موسوی (کسی که معتقد به دروان طلایی امام است) ، توهین به یکصد سال مبارزه آزادی خواهانه مردم ایران است.