‏نمایش پست‌ها با برچسب صدا و سیما. نمایش همه پست‌ها
‏نمایش پست‌ها با برچسب صدا و سیما. نمایش همه پست‌ها

چهارشنبه، تیر ۰۷، ۱۳۹۱

تنها در رژیم ایران در ارگان های غیر اقتصادی هم می توان شاهد اختلاس های کلان بود!/در اتاق خواب خامنه ای هم اختلاس صورت می گیرد!

دلیل فوران این اختلاس ها چیست؟!
شرایط کنونی اختلاس ها و دزدی ها در بانک ها و دیگر ارگان های اقتصادی و حتی غیر اقتصادی، شکل بامزه ای به خود گرفته است. روزی نیست که خبر یک اختلاس میلیاردی در نظام مقدس (!) جمهوری اسلامی نشنویم. خبر بامزه امروز، اختلاس شصت میلیارد تومانی در صدا و سیما بوده است.
تصور می کنم به زودی شاهد یک خبر باشیم که مثلا در اتاق خواب مقام معظم رهبری نیز اختلاس صورت گرفته است!!
صد البته که این رژیم، از افراد بسیار فاسد و سفله ای تشکیل شده است، و مبرهن است که اگر شخص فاسد و دزد نباشد، در این نظام حضور نمی یابد.
اما دلیل عمده دیگری نیز برای فواران اختلاس ها وجود دارد.
دلیل این اختلاس ها، مشترک است، به آینده نظام و آینده خود هیچ امیدی ندارند.
مسولان نظام، خود بهتر از هر کس دیگری می دانند که این رژیم در آستانه سقوط است، لذا تلاش می کنند که از این قایق در حال غرق، آخرین تکه را نصیب خود کنند.
دلیل ترس خامنه ای و اینکه می گوید موضوع اختلاس ها را (کش=کژ!) ندهید، همین است.

مطالب دیگر امروز من:


سه‌شنبه، دی ۱۴، ۱۳۸۹

عجبا از جامعه ای که برایش نقض و تایید نقض حقوق زنان و کودکان در تلوزیون عادی است، اما شنیدن کلمه دیوث در تلوزیون تابو و عجیب است.

در عجبم از جامعه ای که برای شنیدن کلمه پفیوز یا دیوث، در تلوزیون یا سینما ولع باورنکردنی دارند، اما براحتی چشمان خود را بر روی نقض حقوق زنان می بندند.
کلمه پفیوز برایش تابو است، اما خشونت علیه زنان در خانه، به عرفی کاملا عادی در جامعه تبدیل شده است. 
گوش بسیاری با شنیدن کلمه دیوث تیز می شود، اما چشمان خود را بر نقض روزمره حقوق کودکان در جامعه و وجود علنی کودکان کار می بندند. 
براستی کدام بدتر است؟ کلمه دیوث یا کودکانی علنی در خیابان مجبور به کار می شوند یا به صورت نیمه علنی مورد تجاوز کارفرمایان قرار می گیرند؟
شنیدن کلمه جنده عجیب تر است، یا اینکه در قانون اسلامی ، تجاوز به زن توسط شوهرش کاملا مجاز و قانونی است؟ 
براستی چرا چیزهایی که واقعا بد هستند، تابو محسوب نمی شوند؟
فیلم اخراجی ها، فروشی بی سابقه کرد، چه آنکه در آن از کلماتی که در عرف صدا و سیمای رژیم و سینمای ایران تابو محسوب می شوند، فراوان استفاده شده بود. این ولع سیری ناپذیر، ناشی از سی سال فرهنگ متفاوت حاکم بر جامعه و صدا و سیما و سینما است. 
البته عجیب هم نیست، صدا و سیما نماینده رژیم است و  نماینده تمام قشرهای جامعه ایران نیست. 
این چند روزه ویدیوی مهران مدیری مورد استقبال فروان قرار گرفته است، چه آنکه مثلا کلمه پفیوز در آن است. 
اما ، عجیب فرهنگ جامعه کنونی ایرانی است که نقض روزمره حقوق زنان و کودکان و تایید این نقض در تلوزیون؛  برای آنها چیزی عادی شده است، اما شنیدن کلمه مثلا دیوث در تلوزیون، برایشان چیزی عجیب است.


شاید این آهنگ کیوسک ، چندان بی ربط  نباشد.