پنجشنبه، اردیبهشت ۲۶، ۱۳۹۲

مناظره / آیا باید انتخابات پیش رو را تحریم کرد؟/ با مشارکت متین آزادی و گمنامیان، بخش دوم


متین عزیزم،
در بند پیشین، نکاتی را مطرح کرده بودید، از این قبیل: «کم بودن شرکت کنندگان در آمریکا یا سوئد، چیزی را از مشروعیت این کشورها نمی کاهد» /
ذکر این نکته لازم است که کشورهای یاد شده با بحران مشروعیت روبرو نیستند. آمریکا و یا سوئد، کشورهای دمکراتیکی هستند و هر کسی که شایسته باشد، می تواند نامزد انتخابات شود. یک نفر مانند رهبر ایران، به خودش اجازه نمی دهد به شعور یک ملت، توهین کند و بگوید چون مردم شعور ندارند و عقلشان نمی رسد، من اکثر کاندیدها را حذف می کنم...!!

لذا کشورهای یاد شده، اصولا نیازی ندارند که بخواهند مشروع بودن خود را به رخ همگان بکشند، و همانطوری که گفتم، با بحران مشروعیت مواجه نیستند.
اما رژیم کنونی ایران، بر اساس صدها گزارش بین المللی، انتخابات و مشروعیت آن زیر سوال است. 
هنگام برگزاری انتخابات، تنها زمانی است که رژیم، اجازه می دهد خبرنگاران بین المللی به ایران بیایند و پای صندوق های رای حاضر شوند، در چنین شرایطی، فرق بسیاری است بین که خود شهروندان ایرانی، پای صندوق رای حاضر بشوند یا نه!!
سوال خیلی ساده است، وقتی مردمی در پای صندوق رای حاضر می شوند، یعنی نوع نظام و نحوه رای گیری را پذیرفته اند!!
محافل دیپلماتیک وخارجی می گوید وقتی شما به فکر خودتان نیستید، وقتی می روید در انتخابات نمایشی حاضر می شوید، یعنی این نوع نظام و رهبرانش را پذیرفته اید، پس ما به باید آنها را به رسمیت بشناسیم، و سعی کنیم بدون توجه به غیردمکراتیک بودنش، با آنها معامله کنیم.
لابد ته دلشان هم می گویند، وقتی شما به فکر خودتان نیستید، ما باید به فکر شما باشیم....؟!؟!؟!
مساله اینجاست که وقتی پای صندوق رای حاضر نشویم، چند خوبی دارد: 

یک- رژیم می ترسد، چون می داند مردم از آنها متنفر هستند. 
دو- دیگر مزدوران رژیم، می دانند رژیم در حال سقوط است و از آن فاصله می گیرند. 
سه- دیگر مردم و مبارزان، به ادامه کار علاقه مند می شوند.
متین گرامی، شما نوشته بودید که:/«بارها صحبت از تحریم شده و این را تجربه کرده ایم، و رژیم می داند چطور برای خودش مشروعیت کسب کند و شو برگزار کند»/

گرامی، نکته مهم این است که دفعات قبل، فعالان سیاسی و مردم حمایت لازم را نکردند، ولی هر چند همه در این طرح ها شرکت نکردند، اما باز این پیام جدی به رژیم داده شده، و مطمین باشید اثرات مثبت خودش را داشت، وگرنه رژیم صدبرابر جنایت می کرد...!!

این اصل ساده ای است که وقتی مردم، سکوت کنند و حتی اوامر رژیم را برای شرکت در انتخابات انجام می دهند، رژیم هر بلایی که بخواهد بر سر مردم می آورد.
شما به پیامدهای انتخابات سال 88 و تظاهرات مردم اشاره کردید و نوشته بودید آن تظاهرات، ناشی انتخابات و حضور مردم بوده است...!! البته باید بگویم که اشتباه می فرمایید. ایستادگی با مشارکت در انتخابات فرمایشی معنا نمی یابد، این اتفاقات، ناشی از انرژی عظیمی بود که در مردم ایران، ذخیره شده بود و به لطف اصلاح طلبان، رژیم مصون از آسیب باقی ماند.
دلیل ندارد که ما برای نشان دادن مخالفت و ایستادگی در مقابل رژیم، صبر کنیم تا انتخابات برگزار شود، بلکه ما می توانیم با استفاده از کنش های مقاومت مدنی، مبارزه خود را ادامه دهیم. چه دلیلی دارد وارد بازی خیمه شب بازی رژیم شویم. کجای دنیا، برای مبارزه، وارد بازی کثیف رژیم می شوند؟!؟!

نوشته بودید که جنگ جدی بین رژیم و هاشمی در جریان است، لذا ما باید در انتخابات شرکت کنیم...!! گرامی، اشتباهی مهلک می کنید، رژیم با گروه عبدالمالک ریگی و یا مجاهدین خلق هم جنگ جدی دارِد، حالا آیا ما باید برویم و در انتخابات مسخره، به عبدالمالک ریگی و یا مریم رجوی، رای بدهیم و از او حمایت کنیم؟! مگر خودمان عقل نداریم که اعمال آقای هاشمی را در نظر نگیریم؟!؟!

________پنج: پاسخ متین عزیز:

با درود دوباره

گمنام عزيز در قسمت اول آمار مربوط به ميزان مشاركت كشورها را ارائه دادم و سعي كردم از كشوره هاي مترقي و دموكراتيك مثل سوئد تا كشوري غير دمكراتيك مثل پاكستان را مثال بزنم كه گويا شما تمام كشورهاي مورد مثال را نديده ايد ،باز هم به عنوان مثل امار چند كشور جهان سوم و غير دموكراتيك ديگر را مثال ميزنم كه عبارتند از افغانستان، فلسطين و بنگلادش که به ترتيب داراي 38.80، 45.56 و 54.09 درصد ميزان مشاركت هستند.درثاني اصلا با قبول فرض جناب عالي هم من در ادامه عرض كردم كه جمهوري اسلامي با تجربه سي و چند ساله به راحتي بر اساس ميزان مشاركت تعداد حوزه هاي انتخاباتي را محدود يا زياد ميكند و بهترين شوي ممكن را در هر صورت به جهانيان نشان خواهد داد. بگذاريد با مثالي ديگر و وطني بحث انتخابات و مشروعيت را ادامه دهيم در انتخابات رياست جمهوري سال 1384 شاهد تحريم همه جانبه از سوي مردم بوديم و يكي از كم فروغ ترين انتخابات جمهوري اسلامي رقم زده شد و با آمار شركت 50 و 54درصد (در تهران زير 40درصد) موفق ترين تحريم انتخابات رقم خورد،اما ديديم كه جمهوري اسلامي با هيچ چالش مشروعيتي يا حدااقل چالش جدي در اين زمينه مواجه نشد.

حال مقايسه ميكنيم با انتخابات رياست جمهوري دور بعد يعني سال 1388 كه در يك مشاركت كم نظير 85درصد واجدين شرايط راي دادند، بعد از اين مشاركت و حوادث متعاقب آن كه همگي از آن اگاهيم واحتياجي به بازگويي نيست وجهه ي سياسي ايران در جهان به شدت خدشه دار شد ،سيل محكومت جهاني و ابراز انزجار از سركوب اعتراضات و سيل همبستگي و همدردي با مردم ايران به راه افتاد، به جد ميتوان گفت هيچ وقت "مردم" جهان تا اين اندازه با مردم ايران ابراز همبستگي نكرده بودند،شما ببينيد چقدر جمهوري اسلامي در اين برهه ي زماني مورد نفرت عمومي است كه منوچهر متكي وقتي با سمت وزير امور خارجه جمهوري اسلامي وارد پارلمان اروپا ميشود نمايندگان پارلمان اروپا با عكس هاي ندا آقا سلطان به سمت او ميروند.

به هر روي، چيزي كه واضح و مبرهن است تحريم انتخابات هميشه و در همه حال نميتواند بيشترين ضربه را به جمهوري اسلامي وارد اورد و گاهي با استفاده از ابزار خود حاكميت هم ميشود به جنگ حاكميت رفت.(در مبحث قبلي مثال هايي از چند كشور عرض كردم).
اما در ادامه فرمايشاتتان گفته بوديد: دلیل ندارد که ما برای نشان دادن مخالفت مقابل رژیم، صبر کنیم تا انتخابات برگزار شود و بايد مبارزه خود را ادامه دهیم" دوست عزيز چيزي كه شما ميفرماييد بي شك بهترين ايده هست و كاش ميتوانستيم آن را اجرايي كنيم، اما واقعيت هاي جامعه ما بيانگر چيز ديگريست،شما اگر در بطن جامعه بوديد متوجه ميشديد كه فراهم اوردن چنين بستري در اين برهه ي زماني و بدون آلترناتيو انتخابات چقدر دور از ذهن به نظرميرسد،به عنوان مثال توجه شما را به جنبش شمع جناب رضا پهلوي و فراخوان تجمع شوراي هماهنگي راه سبز اميد جلب ميكنم،كه با اينكه به طور گسترده در فضاي مجازي مورد استقبال قرار گرفت و تجمعات بعضا پرشور در بالاترين و بعضي شبكه هاي اجتماعي برگذار شد در بطن جامعه كوچكترين بازخوردي مشاهده نگرديد.پس ما با واقعيت ها كار داريم و نه با ايده آل ها و بايد بدور از شعار زدگيبه طور منطقي راهكاري متناسب با شرايط فعلي كشور كه بيشترين هزينه را براي جمهوري اسلامي در پي داشته باشد انتخاب كنيم.
در قسمت پاياني مطلبتان هم فرموده بوديد من گفته ام: "نوشته بودید که جنگ جدی بین رژیم و هاشمی در جریان است، لذا ما باید در انتخابات شرکت کنیم" نخير دوست گرامي برداشت شما از جمله بنده صحيح نميباشد ،من عرض كردم درگيري كه بين هاشمي و خامنه اي هست جنگ زرگري و سوري نميباشد و اين جوابي بود براي شبهه ي برخي دوستان كه اين درگيري را سوري و براي داغ كردن تنور انتخاباتي توسط خامنه اي ميپندارند، اما ديدگاه من اين است كه وقتي حاكميت دارد يك شو به حساب خود براي نمايش داخلي و جهاني اجرا ميكند چرا ما نبايد به بهترين شكل از اين برنامه به نفع خود استفاده كنيم؟ اگر بستري براي اعتراض ما براندازها فراهم شد كه ما برداشت خود را از اين معركه انجام داده ايم و اگر كانديداي مورد نظر راي هم بياورد من به شما قول ميدهم در فضايي كه تا حد الان خفقان و سانسور نباشد و اندكي فضاي سياسي بازتر باشد ميشود خيلي بهتر و عملي تر به مبارزه با خود حاكميت پرداخت،چون تجربه تاريخي مردم ايران نشان داده است كه هر گاه فضا اندكي باز بوده مردم پيگير مطالبات آزادي خواهانه بوده اند و قدم به جلو برداشته اند و هر گاه فشار و خفقان و سانسور زياد شده است ملت نيز مطيع و سر به زير بوده اند.براي مثال شما وقايع سال 1332 شمسي را ببينيد كه مردم چطور بعد از كودتا و سركوب هاي شديد به خانه هاي خود خزيدند و بلعكس سال 1355 تا 1357با علام فضاي باز سياسي توسط محمدرضا شاه تا چه اندازه اعتراض و تجمعات صورت گرفت، يا در سال 58 كه هنوز سركوب هاي جمهوري اسلامي شديد نشده بود شاهد جنبش زنان و تجمعات صدها هزار نفري بوديم،همچنين دوران اصلاحات شاهد حوادث كوي دانشگاه و تجمعات گسترده دانشجويي بر عليه حاكميت بوديم، اما با خفقان پس از وقايع عاشوراي 88 باز هم مردم به خانه ها خزيدند،توجه داشته باشيد اگر قرار بود مردم ايران با فشار قيام كنند فكر نميكنم فشار از سالي كه گذشت بيشتر داشته ايم،به معناي واقعي كمر شكن اما دريغ از كوچكترين اعتراض علني.

________شش- پاسخ گمنامیان:

متین گرامی،  در کشوری مانند فلسطین یا بنگلادش، رژیم ها با بحران مشروعیت روبرو نیستند، آن رژیم ها با تظاهرات و مقاومت مدنی و مبارزات فعالان سیاسی، روبرو نبوده اند!

اصولا در این کشورها، کسی رژیم را به چالش نکشیده، که بحران مشروعیت داشته باشند. در ایران داستان متفاوت است، جنبش آزادی خواهی و دمکراسی طلبی در این ملک مصیبت زده، پیشنه ای بیش از یکصد سال دارد، لذا مقایسه این دو کشورها، اصولا مقایسه مع الفارق بوده و مانند مقایسه گردو با هواپیمای اف چهارده است، هیچ موضوعیتی ندارد...!!

خدشه دار شدن چهره حکومت در مسایل بعد از انتخابات گذشته ریاست جمهوری نیز، نمی تواند دلیل شرکت ما در انتخابات باشد، چون دیدیم که علی رغم حضور مردم در انتخابات و علی رغم اینکه مردم ایران، با دادن خون جوانان خود، به مقابله با رژیم پرداختند، هیچ نتیجه ای حاصل نشد! اصولا تا زمانی که یک طرف این انتخابات، یعنی یکی از این کاندیدها، یک فرد آزاده و دمکرات و با شرف نباشد، شرکت در انتخابات، مسخره و حماقت است، چه آنکه مثلا اگر هاشمی پیروز شود، باز نتیجه ای عاید نمی شود، اگر هم پیروز نشود، و مردم باز به خیابان بیایند، چون موسوی و کروبی، او خواستار سرنگونی نظام نیست و با خامنه ای کنار می آید.

چون مناظره را شما شروع کردید و پرسیدید که نتیجه و حاصل تحریم انتخابات چیست، لذا اجازه دهید این سوال خیلی ساده را از شما بپرسم: چه نتیجه ای از شرکت کردن مردم در انتخابات حاصل ما می شود!؟

چند گزینه وجود دارد:

یک- هاشمی پیروز می شود: باز چیزی عاید مردم ایران نمی شود، یک دزدی به نام احمدی نژاد می رود، یک دزد با سابقه تر به نام هاشمی رفسنجانی می آید!!
دو- هاشمی می بازد و مردم هیچ تظاهراتی نمی کنند، باز نیز نتیجه ای حاصل ما نمی شود، چون فقط مشروعیت شرکت مردم در انتخابات را به رژیم داده ایم!!
سه- هاشمی می بازد، و مردم تظاهرات می کنند: باز هم نتیجه ای نمی گیریم، چون در نهایت، کسی که باید غم رسیدن به دمکراسی را داشته باشد و مردم را به سمت مبارزه با رژیم هدایت کند، آن کاندید ریاست جمهوری است، و دیدیم که حتی موسوی و کروبی نیز، به مردم پشت کردند و در حالی که سه و نیم میلیون مردم در خیابان بودند، هیچ کاری نکردند، لذا می توان نتیجه گرفت که هاشمی نیز چنین نخواهد کرد!!!

بر فرضی که جنگ بین خامنه ای و هاشمی، سوری و زرگری نیز نباشد، باز هم با حمایت از اکبرکوسه(!)، فایده ای عاید مردم نمی شود، فرض کنید چنگیز و تیمور، مشغول جنگ هستند و بر سر غارت ایران می جنگند، براستی، آیا ما باید وارد گرده مبارزه شویم و به چنگیز کمک کنیم که زودتر و راحتر برای غارت ایران، پیروز شود؟!

ختم کلام این است که راه دمکراسی، از انتخابات فرمایشی نمی گذرد و برای رسیدن به دمکراسی، نمی توان به یک دزد کثیف، مانند رفسنجاین رای داد

پوزش از خانم مسیح علی نژاد، بابت استفاده از کلمه ناشایست!


مدتها پیش مقاله ای را درباره خانم علی نژاد نوشته بودم (اینجا) و به ایشان سخت تاخته بودم، که البته استفاده از زبان گزنده در این وبلاگ عجیب نیست!

تا اینکه دیشب یکی از دوستان عزیز، به من یادآوری کرد که به یک خانم، به صورت مستقیم بی احترامی کرده ام، من ابتدا منکر شدم  و گفتم من به کسی توهین نمی کنم، بلکه  دیدگاه و تفکر فرد را مورد نقد قرار می  دهم، ولی وقتی مجددا به متن خودم مراجعه کردم، دیدم که از کلمه ناشایستی در این نوشته استفاده کرده ام، در حالی که تیتر این نوشته، اسم خانم علی نژاد را دارد.

از طرفی، نوشته من شکل حمله شخصی به خود گرفته و به جای ابراز عقیده و یا نقد عقیده دیگران، به انسان حمله کرده ام، خصوصا که آن هموطن، چون خود من گرفتار درد غربت است. 

لذا، ضمن اینکه تاکید می کنم، به تمام نظراتی که در آن نوشته ذکر کرده بودم، همچنان اعتقاد دارم، اما با شرمندگی هر چه تمام تر، از خانم مسیح علی نژاد بابت این نوشته، پوزش می طلبم.

من حق نداشتم اسم یک خانم را بیاورم، بعد از این کلمه زشت، استفاده کنم.

می توانستم بروم متن را ادیت کنم، اما چون آن نوشته منتشر شده بود، اخلاق حکم می کرد در یک پست جداگانه، از مسیح، پوزش بخواهم.  

البته که هر کسی ممکن است اشتباه کند، همچنان که مسیح عزیز، سه سال پیش، درباره ماکان (نامزد ندا) اشتباه کردندو  پوزش خواستند. (منبع)؛ ولی مهم قبول اشتباه و تلاش برای عدم تکرار آن است..! 





چهارشنبه، اردیبهشت ۲۵، ۱۳۹۲

مناظره / آیا باید انتخابات پیش رو را تحریم کرد؟/ با مشارکت متین آزادی و گمنامیان، بخش اول


یک- سوال آقای متین آزادی:

 تشكر از جناب گمناميان براي پذيرش اين مناظره،ابتدا بحث رو با يك سوال كلي شروع ميكنم:
به نظر جنابعالي عدم شركت در انتخابات رياست جمهوري پيش رو چه محاسن و منافعي براي كشور و مردم كشور در پي دارد؟

دو- پاسخ گمنامیان:
با درود و سپاس از متین گرامی، 


عدم مشارکت در انتخابات فرمایشی رژیم، دو حسن اساسی دارد، اول اینکه به شعور مردم ایران توهین نمی شود! دوما اینکه این انتخابات فرمایشی، مشروعیتی را برای رژیم در ابعاد بین المللی فراهم می کند و رژیم می تواند ادعا کند که بر اساس رای مردم برگزیده شده است و بسیاری از کشورهای خارجی، مدعی می شوند به هر حال این سران رژیم، بر اساس رای مردم بر سر کار آمده اند، ولی در انتخابات، کم کاری های متعتددی وجود داشته است. 


انتخابات فرمایشی، هیچ نفعی ندارد، و تنها باعث به وجود آمدن مشروعیت برای رژیم می شود.
یکی از مهمترین قدم ها برای نشان دادن مخالفت با کل رژیم، شرکت نکردن در انتخابات است، همانطوری که تظاهرات در خیابان های تهران، باعث می شود رژیم مخالفت مردم را با خودش ببیند، عدم مشارکت (علی رغم تبلیغ زیاد رژیم)، همان هدف را به نمایش می گذارد. 


یکی از اولین قدم ها برای آغاز سرنگونی رژیم، مشارکت نکردن در انتخابات است..


سه- ادامه بحث توسط متین:


با درود
ابتدائا شما بحث از مشاركت بالا جهت مشروعيت در بُعد بين المللي كرديد،بايد خدمت شما عرض كنم كه در سطح بين الملل ميزان مشاركت هاي در انتخابات نشان دهنده مشروعيت حكومت ها نبوده است همانطور كه میزان مشاركت انتخاباتی در كشوری مانند آمریكا، به طور میانگین حدود 48 درصد بوده و حتي در برخی سال‌ها به طور مثال، 1986 و 1998 به 36 درصد نیز رسیده . میانگین مشاركت مردم در انتخابات طی چند سال اخیر در لهستان حدود 51 درصد، سوئیس 54 درصد، جمهوری آذربایجان 47 درصد و پاكستان تقریبا 45 درصد بوده است و اين ميزان مشاركت كم معمولا به پاي عدم علاقه مردم به مسائل سياسي (كه در ايران هم اينگونه تعبير ميشود) انگاشته ميشود،
حال فرض بگيريم خود حكومت براي نشان دادن مشروعيت بخواهد به ميزان مشاركت بالا استناد كند، شما فكر ميكنيد با حضور كمرنگ مردم پاي صندوق هاي راي حاكميت اين موضوع را قبول خواهد كرد؟

اين تحريم فراگير امر جديدي نيست، سي و اندي سال ما مخالفين بارها و بارها تحريم فراگير و بايكوت انتخابات را تجربه كرده ايم،اما اين حكومت خوب ميداند چطور از اين طريق مشروعيت براي خود كسب كند، از كم كردن تعداد حوزه ها در صورت كم بودن راي دهندگان بگير تا دادن مزايا به شركت كنندگان پايين دست جامعه و ايجاد مشكلات شغلي و درسي براي شناسنامه هاي سفيد و ... . همه ي اينها باعث ميشود تا حكومت از لحاظ مشروعيت بين المللي با مشكلي مواجه نباشد و به هر نحو بتواند به خوبي شوئ انتخاباتي خود را برگزار كند تا اينكه چنين دردسرهاي عظيم نظير اعتراضات 88 را بر خود بخرد.

در ادامه فرمايشتان گفته ايد انتخابات فرمايشي هيچ نفعي ندارد و توهين به شعور مردم هست، كه به باور من اين مسئله صحيح نيست شما به عنوان مثال انتخابات 88 و پيامدهاي ان را مشاهده كنيد، در دوران خفقاني كه اوج افتخار اپوزيسيون جمع كردن دو سه نفر در صف نانوايي بود تظاهرات چندين مليوني بر عليه حاكميت راه افتاد، كدام توهين به شعور مردم؟ جمعيت چندين مليوني كه در خيابان ها بر عليه حاكميت شعار ميدادند توهين به شعور مردم بود؟
شعار نه غزه نه لبنان توهين به شعور بود؟
يا شعار جمهوري ايراني توهين؟
و يا مرگ بر اصل ولايت فقيه؟
اينها همه پيامدهاي ايستادگي مردم و استفاده كردن از ابزار خود نظام براي اعتراض بود،شك نكنيد رژيم ولايت فقيه ترجيح ميدهد در يك انتخابات آرام و بي هياهو كانديدايي كه بيشترين بله قربان گويي را دارد بر سر كار بياورد تا اينكه چنين مصيبت هايي را بر خود بخرد كه عنوان كندفرضا ميزان مشاركت 80درصد بود،فكر ميكنيد براي اينها كاري دارد 50 درصد مشاركت را 80 درصد اعلام كنند؟ پس اين گزينه كه حاكميت ميخواهد مردم را به هر قيمتي پاي صندوق هاي راي بكشاند منتفي به نظر ميرسد،از ترس و نگراني هاي رسانه هاي وابسته به حكومت و همچنين تخريب بي سابقه هاشمي هم ميشود فهميد اينجا شاهد يك جنگ زرگري نخواهيم بود،حال سوال اينجاست كه چرا نبايد از اين فضاي تشنج استفاده كرد براي پيشبد اهداف؟آيا استفاده معقولانه از اين فضا با مشاركت فعال و هوشمنندانه توهين به شعور مردم محسوب ميشود يا نشستن در خانه و ديدن ادامه سريال نابودي كشور؟ 


در آخر نيز عنوان كرده ايد اولين قدم براي نابودي رژيم شركت نكردن در انتخابات است،آيا با نكاتي كه گفته شد چنين چيزي عملي است؟ شما اصلا فكر كنيد 60درصد واجدين شرايط هم در خانه نشستند فكر ميكنيد چه چيزي تغيير خواهد كرد؟همان جمعيت 40درصد با حساب بيت آقا 60درصد به دنيا قالب ميشود و تمام...اما شما اگر در سطح بين الملل هم ببينيد انتخابات هاي درون حاكميتي بعضا باعث وقوع انقلاب هم شده اند مانند جنبش نارنجي اوكراين و انقلاب میانمار (برمه) و ....همين جنبش سبز در ايران فكر ميكنيد اگر منسجم تر و ليدرهاي قدرتمندتر بود نميتوانست كار جمهوري اسلامي رايكسره كند؟ فكر ميكنيد اگر جمعيت چندين مليوني معترض در 25خرداد در خيابان ها ميماندند اوضاع الان اينچنين بود؟




مطالب قبلی این وبلاگ:






سه‌شنبه، اردیبهشت ۲۴، ۱۳۹۲

بیش از خامنه ای، از اصلاح طلبانی متنفرم که برای بار سوم، دندان تیز کرده اند تا از گرده مردم ایران سواری بگیرند..!


خلاصه کلام این است که یکی از بزرگترین جنایتکاران تاریخ ایران، با نام هاشمی رفسنجانی، در حالی کاندید ریاست جمهوری شده است، که رژیم در بدترین وضعیت ممکن است، فشارهای خارجی و اقتصادی، کمر رژیم را خم کرده و امکان تغییر در نظام فراهم شده است.

این بار سومی است که اصلاح طلبان، از پشت به مردم ایران خنجر می زنند:

بار اول: زمان کوی دانشگاه در سال 78 و در حالی که خامنه ای در جلوی تلوزیون گریه می کرد، خاتمی و دیگر اصلاح طلبان، دانشجویان را مجبور به بازگشت به خوابگاه ها کردند و به دانشجویان، خیانت کردند.

بار دوم: در سال 2009، زمانی که سه و نیم میلیون نفر در خیابان های تهران بودند، (بنا به گفته شهردار تهران در مجلس)، باز اصلاح طلبان خیانت کردند و مردم را به خانه های خود بازگرداندند.

این یک واقعیت است که این رژیم، قابل اصلاح شدن نیست، چون برای اصلاح آن، باید پسوند اسلامی را از آن برداشت، و چنین چیزی ممکن نیست.

وای به مردمی که یکی از جنایتکار ترین افراد تاریخ ایران، کسی که دستش به خون روشنفکران ایرانی در دهه شصت آغشته است و در برنامه ریزی برای عملیات تروریستی دست داشته، و یا مسول ادامه جنگ است و خون میلیونها انسان از دستش می ریزد، توسط اصلاح طلبان جنایتکار، به عنوان یک گزینه، معرفی می شوند...!

این بازی کثیف خامنه ای است، هر بار وضع کشور را به فجیع ترین وضع در می اورد، سپس یکی از کسانی که کمتر کثافت است را به قدرت می رساند، یعنی مردم مصیبت زده ایران را به مرگ می گیرد تا به تب راضی شوند...!

چگونه است که اصلاح طلبان، توقع بهبود اوضاع را از هاشمی رفسنجانی دارند، زمانی که او خود یکی از فاسد ترین و جنایتکارترین سیاستمداران تاریخ معاصر کشور است؟!

چهار سال قبل، زمانی که صحبت از کاندید شدن موسوی بود، نوشته بودم:

سه سال قبل نیز نوشتم:

/-------/چرا رفسنجانی نه می خواهد و نه می تواند که اصلاحی ایجاد کند؟ چرا بحث کمسیون ملی انتخابات بحث مضحکی است؟!

/
دو سال قبل نیز نوشتم:

/-------/سیاست اصلاح طلبان، بر کند کردن تیغ مبارزه با رژیم خامنه ای است، به این امید که خامنه ای تکه استخوانی جلوی آنها بیاندازد...!


به یاد بیاورید که چگونه در تظاهرات سال 2009، مردم ایران، جان خود را کف دست می گرفتند و در خیابان، شعار مرگ بر خامنه ای و نه غزه نه لبنان، جانم فدای ایران می دادند آمریکا می دادند؟! یادتان است که  چطور آقای کدیور با بی شرمی، شعار مردمی که جان خود را به خطر انداخته اندو فریاد  نه غزه و نه لبنان را سر می دهند، تحریف می کند




دوشنبه، اردیبهشت ۲۳، ۱۳۹۲

آزادی خواهی به معنای لگدمال کردن تلاش های آزادی خواهانه دیگران نیست، بلکه چنین اعمالی، هم مسیر با کیهان شریعتمداری است!

دوست عزیز وبلاگ نویس من، ای کاش کمی ادبیات نوشته های خودت را با کیهان شریعتمداری مقایسه می کردی، بدون شک شباهت بسیاری وجود دارد...! امیداورم این شباهت تو را اندکی به فکر وادارد...!

همانطوری که می دانید، شورای ملی  ایران تشکیل شده است و در اولین قدم، نامه ای به خامنه ای ارسال کرده و ضمن اعلام رسمی تشکیل شورا، خواستار انتخابات آزاد در ایران شده است.البته که این کار، شیوه ای کاملا مرسوم در فعالیت های سیاسی است.

اما چیزی که دل مرا به درد آورد، رفتار یکی از دوستان عزیز وبلاگ نویسم بود که مدعی آزادی خواهی است. او نوشته بود:

" اولین اقدام مهم و سرنوشت ساز شورای سلطنت طلبان: انتشار نامه سرگشاده به علی هندی کم!!:)) بعد از کلی دبدبه و کبکبه و تشکیل شورای شاهانه، حضرات خیلی شیک به پای سد علی گدا افتاده اند که تو رو خدا انتخابات آزاد بزار، رژیمت را سرنگون کن، خودت هم برو کنار!! مرغ پخته هم به خنده می افتد با خواندن این مثلا نامه!خواندن این نامه را جهت تفریح و تفنن توصیه میکنم!! "
اول از همه، باید به این دوست عزیزم یادآور شوم که  شما از ساده ترین فعالیت های سیاسی رسمی، بی خبر هستید، ارسال نامه به خامنه ای، اولین قدم است و یک شیوه کاملا مرسوم است، من به عدم اطلاع شما از روند فعالیت های سیاسی، نمی خندم! بلکه اشک به چشم من می آید که مردم ایران در اوج بدبختی و فلاکت هستند، اما وبلاگ نویسی که تصور می کند آزادی خواه است، تصور می کند نابود کردن حاصل زحمات دیگر آزادی خواهان، خیلی هنر مهمی است...!

بدون شک، علت سر کار ماندن رژیم خامنه ای، وجود اشخاصی است که خود را آزادی خواه می دانند، اما تلاش دیگران را برای آزادی کشور، تحقیر می کنند و سعی می کنند آنرا بی ارزش جلوه دهند...!

شورای ملی علی رغم حمله های عجیب و غریب این افراد تشکیل شده، درب شورا قبلا بر روی آنها باز بوده که بپیوندند، انتخابات آزادانه بوده، و زیر نظر گروهی حقوق دان بین المللی برگزار شده است، اکنون نیز درب شورا بر روی آنها باز است که به شورای ملی بپیوندند، اما خودشان به خواست خود، به جای مشارکت در این تلاش، ترجیح داده اند در کناری به نظاره نشسته و به جای تلاش برای آزادی، به این شورا حمله کنند...!

زشت و زننده است که شما، تلاش و تقاضا برای برگزاری انتخابات آزاد در ایران را با چنین کلامات زشتی بی ارزش می کنید...!

این شورای ملی و اعضای آن، با نهایت شفافیت، به منظور هدف مشخصی گرد هم آمده اند، هدفش آنها  نیز برگزاری انتخابات آزاد در ایران اسـت، تحقیر آنان، کم مهری و بی انصافی در حق هموطنانی است که در داخل کشور، اسیر این رژیم خونخوار هستند...! امیدوارم شما بعدا پیش وجدان خود شرمنده نباشید..!!

پی نوشت: به منظور حرمت نهادن به آزادی بیان، هر چند اسمی از این دوست وبلاگ نویس آورده نشده است، اما ایشان می توانند جوابیه خود را برای من بفرستند تا همین جا منتشر گردد. (هر چند ایشان کامنت های مرا در وبلاگ خودشان حذف می کنند!)



شنبه، اردیبهشت ۲۱، ۱۳۹۲

زلزله شش ریشتری بندر جاسک مصیبت بدتری برای ایران است یا نامزدی اکبر کوسه رفسنجانی برای انتخابات!؟

اخبار را که نگاه می کنیم، می بینیم دو خبر در صدر است، یکی شش ریشتری جاسک و دیگری کاندید شدن اکبر کوسه برای انتخابات.

نگارنده به این می اندیشد که کدام یک خبر بدتری برای کشور است؟! به نظرم نامزدی اکبر کوسه، در دراز مدت، برای مردم ایران، خسارت بیشتری را از زلزله جاسک به بار بیاورد...!! 

توجه به نکات ذیل، برای درک ضرر نامزدی اکبر کوسه در انتخابات، ضرروی است: 

-          خاندان هاشمی، غیر از نقش غیر قابل انکاری که در پیروزی انقلاب و ادامه عمر رژیم داشته، غیر از آنکه بیش از همه در غارت اموال ایرانیان سهیم بوده است، در دو اتفاق مهم دو دهه اخیر نیز، کارگردان اصلی بازی بوده است.
-          یادمان نرود، این رفسنجانی بود که خاتمی را رییس جمهور کرد! اصلاح طلبانی چون خاتمی، در زیر عبای رفسنجانی پنهان شدند و با وجود اینکه پتاسنیل عظیمی در جامعه وجود داشت تا کشور را به سمت آزادی برده شود، آن پتاسنیل عظیم را نابود کردند. به عنوان مثال، یاد آور می شوم که بعد از کوی دانشگاه، این خامنه ای بود که در تلوزیون از ترس گریه می کرد!
-          با توجه به مکاله لو رفته بین نیک آهنگ کوثر و مهدی هاشمی، این رفسنجانی بوده که اصلاح طلبان و میر حسین موسوی را در سال 2009،  به صحنه آورده است و همه چیز، درباره جنگ قدرت بین رفسنجانی و خامنه ای بوده است. به یاد بیاوریم که جنبش آزادی خواهی ایران، چه پتانسیل عظیمی را در جنش سبز و وقایع بعد از انتخابات سال 2009، از دست داد و باز برای بار دوم، فرصت آزادی کشور مصیبت زده را از مردم ایران دریغ کرده است.
-          براستی، آیا تصور می کنید کسی مانند هاشمی، که مسولیت ادامه جنگ با او بوده (او کسی بوده که کمسیون معاملات اسلحه به جیبش می رفته)، غم مردم ایران را دارد؟! آیا او حاضر است قدمی برای آزادی کشور بردارد؟!
-          این رفسنجانی بوده که دو بار، مردم ایران را بر سر انگشت بازی داده و از آنها به عنوان یک بازیگر، در دعوای خود با خامنه ای، استفاده کرده است!
-          خامنه ای به شدت با بحران مشروعیت رژیم روبرو است، از طرفی به دلیل تحریم ها، اقتصاد در حال نابودی است و رژیم او به شدت در معرض فروپاشی است.
در جمع بندی، تنها می توان گفت که کاندید شدن هاشمی برای انتخابات، تنها به منظور این بوده که او بازی دوباره ای را به مانند دوم خرداد علم کند،  با غرب توافقی برای تعلیق برنامه اتمی و رفع تحریم ها داشته باشند و رژیم را دوباره پا بر جا و مستحکم کنند.

وای به حال مردمی که هاشمی رفسنجانی، با چنین پیشنیه کثیفی، تبدیل به امید برای بهبودی اوضاع شود...!

به یاد داشته باشیم که این خاندان فاسد، برای به قدرت رسیدن به هر کاری دست می زند.  به یاد بیاوریم که فائزه هاشمی رفسنجانی، پانزده سال قبل، زمانی که قصد داشت در انتخابات مجلس کاندید شود و حتی رویای رییس جمهور شدن را در سر می پروراند، مدتی را به دوچرخه سواری می پرداخت (که یک تابو در جمهوری اسلامی بود) و خودش، به انصار حزب الله پول می داد تا او را کتک بزنند و او معروف شود...! (منبع)


چند نوشته نگارنده را درباره خاندان هاشمی را در زیر ملاحظه بفرمایید: 




البته نوشته های دیگری نیز وجود دارد، که در این پیوند، آنها را به ترتیب ملاحظه می فرمایدد.


زن و شوهری که یازده کودک معلول را به فرزندخواندگی پذیرفته اند..!


شارون و شوهرش، در ویرجینیا (آمریکا) زندگی می کنند، غیر از فرزندان خود، یازده کودک ناتوان و معلول را از نقاط محروم دنیا، به فرزند خواندگی پذیرفته اند.

یکی از این کودکان، پسری از رومانیا است که بدون دست به دنیا آمده، اما به دلیل توجه این زن و مرد، اکنون نوازنده گیتار در یک گروه موسیقی مهم شده است!