گمنامیان: همت

پنجشنبه، شهریور ۲۱، ۱۳۹۲

داستان سرداران جنگ و مصونیت مضاعف آقازاده های آنها!/ امام زاده های زنده ای که مشغول دلالی هستند...!

معمولا در این رژیم جنایتکار اسلامی، اگر شخصی جزو این نظام باشد و دزدی کند و به غارت کشور مشغول باشد، از مجازات و تعقیب قانونی معاف است، و کسی سراغ او نمی رود. مثال واضح آن، مهدی هاشمی است، این آدم کثیف، طبق اسناد داخلی شرکت استات اویل، ده ها میلیون دلار رشوه گرفته است، و هر چند این موضوع افشا شده، اما کسی با او کاری ندارد.

حال خنده دار اینجاست، که گروهی در داخل این رژیم هستند که از مصونیت مضاعف برخوردارند، یعنی حتی مصونیت آنها از مصونیت امثال مهدی هاشمی نیز بیشتر است!! چون ممکن است مثلا به دلیل دعوای سیاسی، کسی مانند احمدی نژاد بخواهد مهدی هاشمی را افشا کند، اما هیچ کسی سراغ این دسته از غارتگران نمی رود!

منظور من از این غارتگران، فرازندان جنایتکار سرداران سپاه است، سردارانی که در جنگ ایران و عراق کشته شده اند. این فرزندان، به شکل امام زاده های زنده ای درآمده اند که کسی جرات انتقاد از آنها را ندارد.

همانطوری که قبلا نوشته بودم، بر این باورم که مردم ایران، هیچ به سرداران جنگ بدهکار نیستند، چه آنکه این جنایتکاران، باعث شدند که خمینی بتواند جنگ را بعد از باز پس گیری خرمشهر ادامه دهد و حاصل این جنگ، کشته و زحمی شدن یک ملیون انسان بوده است.

ادامه جنگ بعد از بازپس گیری خرمشهر، یک جنایت تمام عیار بود، و در این جنایت، افرادی چون باکری و همت نقش اساسی داشته اند، مثلا این آقای باکری سال ٦٣ در جنگ کشته شد، یعنی یک سال بعد از بازپسگیری خرمشهر.

یادمان باشد بعد از اینکه ایران خرمشهر را بازپس گرفت، اعراب حاضر بودند یکصد میلیارد دلار خسارت به ایران بدهند، عراق هم حاضر به عقب نشینی بود(منبع) ، آنوقت افرادی مانند باکری، بر اساس فرموده امامشان، گفتند راه قدس از کربلا می گذرد و جنگ را ادامه دادند، حاصل این جنگ، کشته و معلول شدن بیش از یک میلیون انسان و همینطور نابودی اقتصاد ایران بوده است، من یکی که چیزی به این اشخاص بدهکار نیستم!

متاسفانه در میان برخی از ایرانیان، این تصور وجود دارد که این اشخاص، برای دفاع از ایران به میدان جنگ رفته اند و کشته شده اند، و گویا فراموش کرده اند که این افراد جنگجو، تنها برای آرمان امام خمینی (!) به جنگ رفته اند، در این میان عراقی ها (یعنی تعداد دیگری انسان) کشته اند، خودشان هم کشته شده اند؛ و قهرمان دانستن آنها، مضحک و مسخره است. قاتلی را تصور کنید که در یک دعوا و چاقو کشی کشده شده است، حال درست است که از او، چون در میانه چاقو کشی کشته شده، بت بسازیم؟!

تا قبل از بازپس گیری خرمشهر، افرادی که در جبهه حضور داشتند، انسان هایی بودند که از کشور دفاع می کردند (حال عقیده آنها هر چه که بوده، به خودشان مربوط بوده است)؛ اما بعد از بازپس گیری خرمشهر، ادامه جنگ، به ضرر منافع ملی ایران بوده است. یه یاد بیاوریم که زمانی خمینی به جنگ پایان داد و جام زهر را نوشید که حضور افراد داوطلب بسیجی در جبهه بشدت کاهش یافت (ر.ک. به خاطرات محسن رضایی و یا هاشمی رفسنجانی). یعنی این اشخاص با حضور خود در جبهه تنها به ادامه جنگ کمک کردند.

حال همین سرداران سپاه که کشته شده اند، تبدیل به امام زاده های مقدس شده اند، و بچه های آنها نیز امام زاده های زنده هستند! نه رسانه های داخل و نه رسانه های خارج از کشور، جرات نمی کنند به این موضوع بپردازند، چون تصور می کنند افشا کردن فرزندان این سرداران، توهین به قهرمانان ملی است!! گویا فراموش کرده اند که اولا اینها قهرمان ملی نیستند، دوما، حتی باید فرزند قهرمان ملی را نیز افشا کرد.

در اینجا، به یک نمونه از این فساد مالی و غارت اشاره می کنم:

آقای علی دادمان فرزند یکی از فرماندهان سپاه است، که هم در جنگ نقش مهمی داشت و هم بعد از آن به سمت وزارت رسد. بنا به شنیده من، در یکی از مناطق شمال تهران، بنیاد جانبازان یک ساختمان دوازده طبقه با ده ها واحد اداری را به قیمت بسیار ناچیزی اجاره داده است. این دو نفر، یک بنیاد فرهنگی درست کرده اند و به اسم کار فرهنگی، این ساختمان عظیم را اجاره کرده اند، چند واحد را اجاره داده اند، و از پول اجاره یکی از واجد ها، اجاره کل ساختمان را می دهند و بساط دلالی و عیش و نوش آنها در این ساختمان بزرگ، برقرار است.

پی نوشـت:

یک- البته از ملتی که استخوان اعراب مهاجم را می پرستد و از آنها امام زاده می سازد و توقع دارد این استخوان های پوسیده برایش معجزه کنند، هیچ چیزی بعید نیست...!

دو: من به صراحت از سرداران سپاه و بسیج سخن گفته ام، به صورت مشخص این نوشته درباره سربازان وظیفه ای که به زور به جنگ برده شدند، نمی باشد.

نوشته دیگر امروز من: عکسی نایاب، از قورباغه ای که زیر فوران گاز و آتش موشک ناسا قرار گرفته است...!