نمی توان از این واقعیت چشم پوشید که سی سال جنایات روزمره رژیم، باعث شده فرهنگ مردم ایران دچار آسیب جدی شود.
سی و اندی سال است که این رژیم در رفتار خود، مدارا کردن را نادرست قلمداد می کند، اگر کسی مسلمان نباشد و مثلا پیرو دین بهایی یا یهودیت باشد، به او انگ می چسبانند و او را نجس می دانند. و این نبود مدارا، دیگر زشتی خود را از دست داده است.
کسی از خود نمی پرسد که چرا ما نباید به دیگران این حق را بدهیم که خود دین خود را انتخاب کنند، و از حمله ما در امان باشند!؟ چرا اگر کسی عقیده متفاوتی داشت، باید به او انگ چسبانده شود؟!
مدارا مفهوم ساده ای را دارد، اینکه ما اجازه بدهیم دیگران عقیده خودشان را داشته باشند، و به دلیل داشتن عقیده خاصی، با آنها به شکل خاصی رفتار نکنیم. صد البته که ما می توانیم عقیده آن شخص را نقد کنیم و وارد بحث با او شویم، اما حق نداریم با او به دلیل داشتن یک عقیده خاص، بد رفتاری کنیم و حقوق انسانی او را زیر پا بگذاریم.
متاسفانه قباحت این رفتار زننده، یعنی نداشتن مدارا، در جامعه ایران ریخته شده است و ما شاهد ریشه دواندن این رفتار، در بسیاری از سطوح جامعه هستیم، برای شما چند مثال می زنم:
مثال اول:
آقای مسعود، همجنس گرا است، و دوست دارد به جای رابطه با جلنس مخالفت، با یک همجنس خود رابطه برقرار کند. در چنین شرایطی است که بسیاری از هموطنان ما، انگشت اشاره را نشانه می روند و به آقای مسعود، صفات بدی را نسبت می دهند. مثلا آقای فرهاد، از خود نمی پرسد، مگر نه اینکه او قبلا جنس مورد علاقه اش را انتخاب کرده است؟! مثلا فرهاد تصمیم گرفته با خانم ها (یعنی جنس مخالف) رابطه داشته باشد، حال چرا همین حق را به مسعود نمی دهد؟!
مثال دوم:
اگر خانم آزیتا، به گونه ای لباس پوشید که با طرز لباس پوشیدن دیگران متفاوت بود، باید فورا هدف حمله ما قرار گیرد، و به او انگ هرزگی زده شود! هیچ کسی به خود نمی گوید: من باید به آزیتا حق بدهم که نحوه پوشش خود را برگزیند، همان گونه که من این حق را داشته ام، این ضایع کردن حقوق انسانی آزیتا است اگر من حق انتخاب را از او بگیرم، و اگر او انتخابی کرد که مورد تایید من نبود، نباید مورد حمله قرار گیرد.
مثال سوم:
آقای احمد، یک فعال سیاسی است، او بری فعالیت سیاسی، یک گروه سیاسی خاص را برگزیده است، و تصور می کند که به این روش، می تواند جامعه بهتری را ایجاد کند. به یاد داشته باشیم، هر شهروندی باید حق مشارکت در سیاست و فعالیت سیاسی داشته باشد.
گروه سیاسی که آقای احمد برگزیده، مورد تایید آقای شهرام نیست.
لذا اقای شهرام، فورا انگشت اشاره اش را نشانه می رود، و ساده ترین اصول اخلاقی را زیر پا می گذارد، و اتهاماتی را وارد می کند که خود نیز از صحت آنها مطمین نیست؛ و حتی پا را فراتر می گذارد، و به دروغ متوسل می شود و حتی با وجود اینکه می داند حرفش درست نیست، آن اتهام های دروغ را به آقای احمد وارد می کند.
دلیل عصبانیت آقای شهرام، مشخص است، او تصور می کند که آقای احمد یک گروه سیاسی نادرستی را انتخاب کرده است..!
آقای شهرام، هیچ گاه از خود سوال نمی کند که: چه کسی به من حق داده برای دیگران تعیین تکلیف کنم؟ چرا وقتی من حق دارم گروه سیاسی خودم را برگزینم، اقای احمد این حق را نباید داشته باشد؟!
توجه داشته باشید، آقای شهرام حق دارد که به هر نحوی، گروه سیاسی مورد انتخاب آقای احمد را نقد کند، اما حق ندارد پا را فرتر بگذارد، به او حمله شخصی کند و اتهام وارد کند..!
در این سه مثال ساده، شما به سادگی می بینید که مدارا نداشتن، خود نقض حقوق انسانی دیگران است..! تنها یک انسان خودخواه، با رگه هایی از دیکتاتوری و خودکامگی است که حاضر نیست حقوق انسانی دیگران را به رسمیت بشناسد و به آنها اجازه انتخاب بدهد..!
به یاد داشته باشیم، نداشتن رفتار آمیخته با مدارا، پا نهادن به جاده ستمگری است، و برای ستمگر بودن، کافیست که تنها مدارا نداشته باشیم..!
به یاد داشته باشیم که هر انسانی، حق انتخابش تنها محدود به خود او است..، ما حق نداریم درباره دیگران قضاوت کنیم و یا به جای آنها، انتخاب کنیم…! زمانی هلن کلر نوشت: مهمترین دست آورد آموزش و آگاهی، مدارا است..!
ندا آقا سلطان، به مانند میلیونها دختر ایرانی، «گل سنگ» بود..!
سرمایه گذاری همزمان رژیم بر روی حزب الله لبنان و مدل های نیمه برهنه در لبنان...! / اندوه لبنان کشت مارا..!
آیا پشت پرده گروه داعش، سران عربستان حضور دارند؟!/ مردم ایران، تنها متحد واقعی غرب در منطقه بحران زده خاورمیانه!
قربانی تجاوز، شایسه تحقیر نیست! /انتشار خبر دروغین تجاوز به مسیح، از همان آبشخوری نشات می گیرد که دستور به تجاوز به معترضین در کهریزک را داد!
