مهمترین ابزار حکومت ج.ا. برای سرکوب تظاهرات، نیروی بسیج است. البته که نیروی
انتظامی یا وزارت اطلاعات و یا قوای سه گانه سپاه نیز ابزارهای قدرتمندی هستند،
اما اثرگذاری آنها در مقابل سپاه بسیار اندک است.
--------
عموم ارگان های فوق، تعدادی نیروهای استخدام شده دارند (مثلا افسران نیروی
انتظامی) و ممکن است تعدادی سرباز وظیفه نیز به عنوان نیرو در اختیار داشته باشند
(مثلا نیروی زمینی سپاه).
آنچه مهم است، این است که قوای فوق، علی رغم امکانات فوق العاده زیاد و وجود نظم
بسیار زیاد در آنها، ابزارهای قدرتمندی برای سرکوب مردم نیستند!
بسیاری از نیروهای کادر (مثلا ماموران وزارت اطلاعات یا افسران کادر سپاه)، مانند
افراد معمولی جامعه زندگی می کنند، و دارای ارتباطات با دیگر شهروندان هستند (مثلا
خانواده دارند). این افراد، با جامعه بیگانه نیستند، و از «خواستِ عمومی» برای
تغییر آگاه هستند.
--------
از طرفی، بخش بسیار زیادی از این افراد، به دلیل وابستگی ایدئولوژیک به ولایت
فقیه، در این سازمان ها حضور ندارند، بلکه تنها علت حضور آنها، منافع شخصی است. حضور
در این سازمانها، به آنها فرصت دست زدن به فساد را می دهد!! یعنی علت حضور این
اشخاص، یافتن فرصت برای فساد و نفع شخصی است.
این افراد، منافع دراز مدت خود و خانواده خود را در نظر می گیرند. و زمانی که موج عظیم تظاهرات را ببینید،
منافع خود را قبل از هر چیز مد نظر قرار می دهند. در اینجاست که عدم تعلق این
افراد به حکومت را می توانید ببینید.
--------
از طرفی، در سازمان های فوق، افراد بسیاری حضور دارند که سرباز وظیفه هستند. آن
افرادی که سرباز وظیفه هستند، برآمده از
بطن جامعه هستند، و مانند دیگر شهروندان به وضع موجود اعتراض دارند، و اصولا هر لحظه
ممکن است به مردم ایران بپیوندند...!
با توجه به نکات فوق، می توان نتیجه گرفت که ارگان های فوق، ممکن است برای
مدتی کوتاه به سرکوب روی بیاورند، اما این دراز مدت نیست!
-----------------
اما مشکل و مساله اصلی بسیج است.
جنس و عملکرد بسیج، تفاوت عمده ای با دیگر نیروهای سپاه پاسداران دارد، علت
نیز این است که نحوه جذب نیرو و همچنین آموزش و یا کنترل افراد بسیج، کاملا متفاوت
است.
استراتژی مقامات حکومت ج.ا. بر آن است که در تهدیدهای نیمه سخت (تظاهرات معمولی)
از بسیج استفاده کنند.
نیروهای داوطلب بسیج (که بخش عمده آنها را تشکیل می دهد)، از دو گروه تشکیل شده
اند. گروه
اول، که تنها برای نفع شخصی به این گروه پیوسته اند. یعنی آدم هایی هستند که هیچ
اعتقاد قلبی به ولایت فقیه ندارند، اما چون در بسیج، امکانات مالی و منافع وجود
دارد، به این نیرو پیوسته اند.
گروه دوم، قربانی شستشوی مغزی حکومت هستند و با اعتقاد عمیق به ولایت فقیه به
این گروه پیوسته اند. این افراد، خطرناک بوده و آمادگی آدم کشی و جنایت را دارند. خوشبحتانه
به دلیل قدرت فضای مجازی، تعداد این افراد در پنج سال گذشته، به شدت کاهش یافته
است.
گروه اول، خطر زیادی ندارند، و به محض اینکه تظاهرات مردم زیادتر شود، اینها
بسیج را رها می کنند! اما گروه دوم خطرناک هستند، و احتمالا به خشونت دست خواهند
زد. خوشختانه، تعداد آنها بسیار اندک است.
-------------
بقای این رژیم به بسیج بسته است، بسیجی که بخش عمده ای از آنها، تنها برای
منافع شخصی، به این نیرو پیوسته اند و اعتقادی به ولایت فقیه ندارند. از این رو،
با گسترش تظاهرات، می توان پیش بینی کرد که بسیج، به راحتی «ترک» بخورد...!
