‏نمایش پست‌ها با برچسب اردوغان. نمایش همه پست‌ها
‏نمایش پست‌ها با برچسب اردوغان. نمایش همه پست‌ها

یکشنبه، آبان ۰۷، ۱۳۹۱

امروزه ترکیه، آتش زیر خاکستر است، چرا که اسلام چون سرطان خاموش اما مهاجم است! / وای به روزی که مساجد گسترش یابد...!

آمار نشان می دهد که در این چند ساله که دولت اسلام گرای ترکیه بر سر کار آمده است، تعداد مساجد در این کشور افزاش یافته است.

67000 مدرسه در ترکیه است، اما تعداد مساجد بیش از هشتاد و پنج هزار تا است...! این زنگ خطری است برای کسانی که اسلام را به خوبی می شناسند.

در این چند ساله که بر اثر فشار مردم مومن ترکیه، دولت اسلامی بر سر کار آمده است، ما شاهد گسترش مساجد در ترکیه هستیم.

روندی خطرناک را پیش روی مردم ترکیه می تواند دید:

-          مردم مسلمان ترکیه، دولت اسلام گرایی  (صد البته میانه رو) را بر سر کار می آورند.
-          دولت اسلام گرا، تعداد مساجد را افزایش می دهد.
-          از دل مساجد، افراد بنیادگرای زیادی متولد می شوند
-          این افراد بنیادگرا، جذب دولت می شوند و اندک اندک، دولت میانه رو اسلامی، تبدیل به دولتی بنیادگرا می شود.
-          شاید بفرمایید که ارتش ترکیه این اجازه را نمی دهد، اما فراموش نکنید، اگر ارتش مداخله کند و اجازه ندهد این افراد جذب سمت های بالای دولت شوند، این گروه های اسلامی، تبدیل به آتش زیر خاکستر می شوند و بعد از مدتی، شاهد انقلاب اسلامی خواهیم بود...!

فراموش نفرمایید، در جایی که دولت های اسلام گرا (مانند اردوغان) قدرت را به دست می گیرند، در نسل های بعدی، این همیشه اسلام گرایان تندرو هستند چون سرطان، اندک اندک رشد می کنند و قدرت می گیرند..! به دیگر عبارت، روند انتقال  قدرت، همیشه به نفع تندرو ها و به سمت آنها در حال حرکت است.

شاید مهمترین اشتباه شاه، این بود که برای مقابله با خطر کمونیسم، اجازه داد تعداد مساجد افزایش یابد، و از دل این مساجد، که چون شبکه مافیایی و عنکبوتی عمل می کند، خمینی و رژیم ولایت فقیه متولد شد.

به نظر می رسد که این روند بسیار خطرناک، اکنون در ترکیه آغاز شده است...!

هر چند ارتش ترکیه، خود را پاسدار نظام سکولار می داند و در صورت لزوم مداخله می کند، اما واقعیت این است که مداخله ارتش در سیاست به منظور حفظ سکولاریسم، در حقیقت آسیب رساندن به دمکراسی در آن کشور است. نمی توان برای رسیدن به سکولاریسم، دمکراسی را قربانی کرد، مفاهیمی چون سکولاریسم و دمکراسی و حقوق بشر، مفاهیمی با یک ریشه مشترک  هستند.

واقعیت این است سکولاریسم نیز چون دمکراسی، دادنی نیست، بلکه گرفتنی است. یعنی برای استقرار یک نظام سکولار، خود مردم ابتدا باید آنرا بخواهند. نمی توان به زور سرنیزه، سکولاریسم را در کشوری مستقر کرد.

بدون شک داشتن محلی برای عبادت، بخشی از آزادی اندیشه در اعلامیه جهانی حقوق بشر است، نمی توان مردم را از داشتن مسجد منع کرد. وجود مسجد نیز در جوامع مسلمان، به سقوط دمکراسی می انجامد. روش مبارزه، سر نیزه نظامیان نیست، بلکه آگاه سازی مردم است.

ختم کلام اینکه: برای استقرار دمکراسی در یک کشور، باید سکولاریسم را در آن کشور نهادینه کرد. برای نهادینه کردن سکولاریسم نیز، باید روشنفکران جامعه، تکانی به خود بدهند و شجاعانه در باره اسلام روشنگری کنند.