در این ویدیو دیدنی ، پرفسور ریچارد داوکینز، دانشمند شهیر بریتانیایی و استاد دانشگاه آکسفورد به بررسی هومیوپات درمانی پرداخته است.
خلاصه ای از این ویدیو را در زیر ترجمه کرده ام:
میلیون ها نفر در سرتاسر دنیا به هومیوپاتی روی آورده اند ، براستی آیا این شیوه درمانی کارساز است؟ این شیوه درمانی ، بر رقیق کردن داروی مورد استفاده با آب استوار است.
به دنیای خیالی و عجیب و غریب هومیوپانی خوش امده اید.
این ایده عجیب از قرن هیجدهم پا گرفت،برای تحریک سیستم ایمنی بدن و بر اساس یک ایده تایید نشده، آنها معتقد هستند که آنچه باعث به وجود آمدن بیماری می شود، می تواند بیماری را نیز درمان کند!
نکته بامزه آنجاست که هومیوپات ها معتقدند هر چه دارو در آب بیشتری حل شود، کاراتر و موثر تر می شود. وقتی روی داروی خود می نویسند 30Cمنظور این است که این دارو سی مرتبه ، به نسبت یک به صد ، در آب معمولی رقیق شده است.برای رقیق کردن سی مرتبه یک ماده به نسبت صد، آب تمام اقیانوس ها نیز کافی نیست ! این روش از نظر علمی مردود است.
حتی خود هومیوپات ها قبول دارند در دارویی که می فروشند، حتی یک مولکول از ماده موثری که اسم آن دارو است، وجود ندارد. پس چطور این دارو قرار است عمل کند ؟!هومیوپات ها معتقدند که آّب حافظه دارد(!) و با حافظه آب ، به یاد می آورد محتوی چه بوده است.
بر اساس محاسبه علمی ، از هر لیوان آبی که ما می خوریم، حداقل یک مولکول از آن آب ، از مثانه الیور کرومول ، عبور کرده است.
در سال 2006 ، مجله پزشکی گزارشی را منتشر کرده و طی آن اعلام کرده که هیچ اثر مثبتی از این شیوه پزشکی نیافته است. از نظر من (پرفسور داوکینز)، درصد اثرگذاری هومیوپاتی صفر است.
اگر آب حافظه دارد، پس هومیوپاتی پر از شت است !
