‏نمایش پست‌ها با برچسب سونامی خشونت. نمایش همه پست‌ها
‏نمایش پست‌ها با برچسب سونامی خشونت. نمایش همه پست‌ها

سه‌شنبه، مهر ۱۱، ۱۳۹۱

خطر سونامی خشونت؟/حتی توسل به اندکی خشونت توسط آزادی خواهان،خیانت به نسل بعدی ودمکراسی است؛خشونت به مانند سرطان گسترش می یابد!

شاید اصلی ترین تفاوت مبارزات مردم ایران و سوریه  را باید عدم توسل به خشونت دانست. مخالفین دولت بشار اسد، عملا دست به اسلحه برده اند، اما مردم ایران در تظاهرات خود، چسب بر دهان زدند و با این کار، اعلام کردند که حتی حاضر به فریاد زدن هم نیستند، چه برسد به خشونت!

با توجه به وحشی گری های بشار اسد، شاید گفتنش سخت باشد، اما مخالفین بشار اسد نیز کم و بیش دست به خشونت زده اند، حقوق بشر را نقض کرده اند. کار به جایی رسیده که سازمان دیده بان حقوق بشر، آنها را به جنایت جنگی متهم کرده است (منبع: گاردین)

واقعیت این است که توسل جستن به خشونت، حتی به مقدار بسیار کم نیز، خیانت به آینده ایران، نسل بعدی و مردم زجر کشیده است.

به نکات ذیل توجه فرمایید:

-          شاید مهمترین مشخصه یک دیکتاتور، دست یازیدن او به خشونت باشد. دست زدن به خشونت برای حفظ منافع، در میان تمام دیکتاتورها، مشترک است، از صدام گرفته تا خمینی! 
نکته اینجاست، آیا باید بین آزادی خواهان ایرانی و جنایتکاری مانند خامنه ای، تفاوتی باشد یا نه!؟ اگر قرار است آزادی خواهان ایرانی مانند خامنه ای دست به خشونت بزنند، چه تفاوتی بین آنه است؟! 
-          هدف توجیه گر وسیله نیست، نمی توان گفت ما برای رسیدن به دمکراسی، می بایست چند آخوند یا بسیجی را بکشیم! اگر کسی برای رسیدن به دمکراسی، حاضر به ریختن خون یک انسان بشود، برای باقی ماندن در قدرت نیز، از ریختن خون دیگر انسان ها دریغ نخواهد داشت...! 
-          مهم، حرمت خون انسان است، این حرمت نباید شکسته شود...! 
-          وقتی که مدعیان آزادی، در حالتی که در مسند قدرت نیستند، ، دست به خشونت می زنند، وای به روزی که قدرت را به دست بگیرند، آنگاه حمام خون راه می اندازند!
نمونه واضح آن خمینی است، شاید خشونت هایی که خمینی و طرفدارانش مرتکب شده اند، به آتش زدن سینما رکس آبادان و یا چند عملیات محدود دیگر محدود گردد، اما دیدیم وقتی که قدرت به دست گرفتند، چه حمام خونی در ایران به پا کردند! 
-          دست یازیدن به خشونت، مانند بیماری سرطان است، حتی اگر ابعاد آن بسیار اندک باشد، اگر حتی ما به سر سوزنی خشونت مرتکب شویم، این خشونت چون سرطان گسترش می یابد و  در دراز مدت تمام ابعاد جامعه را در بر می گیرد.  
-          دست یازیدن به خشونت، بی حرمت کردن کرامت انسانی است، هیچ دلیلی نمی تواند توجیه گر بی حرمتی به مقام انسان باشد، خشونت در هر ابعادی، بی حرمتی آشکار به اعلامیه جهانی حقوق بشر (به عنوان ارزشمندترین دستاورد بشری) محسوب می گردد. 
-          هیچ کسی منکر خشونت و جنایات رژیم اسلامی نیست، اما حس انتقام و مقابله به مثل، بسیار احمقانه و بدوی است. اجازه دهید تصور کنیم که خامنه ای سرنگون گردیده است، آزار او و دست زدن به خشونت علیه او، یک نقض حقوق بشر است.
اینکه فلان ملا جنایت کرده است، باعث نمی شود او از حقوق انسانی خود محروم شود و کسی استدلال کند دیگر او انسان نیست، قوانین حقوق بشر نیز شامل حال او نمی شود. 
هیچ جنایتی باعث ساقط شدن انسان، از انسانیت خودش نمی شود.
نلسون ماندلای بزرگ، قریب سی سال زندانی شد و شکنجه دید، اما زمانی که قدرت را به دست گرفت، با شجاعت گفت: من نمی توانم فراموش کنم، اما می توانم ببخشم!


------- چند نوشته اخیر این وبلاگ: