چهارشنبه، اسفند ۲۱، ۱۳۹۲

آیا زندان انفرادی، شکنجه است؟ آیا می توان رژیم ایران را به دلیل استفاده سازمان یافته از زندان انفرادی، به جنایت علیه بشریت متهم کرد؟

رژیم ایران، در انجام برخی از اعمال، آنقدر زیاده روی کرده است، که قباحت آن عمل زشت، از بین رفته و جامعه، حساسیت لازم را از خود نشان نمی دهد. 

زندان انفرادی، مصداق بارز شکنجه است، و کمتر زندانی سیاسی را می توان یافت که طعم تلخ و گزنده زندان انفرادی را نچشیده باشد، حال سوال اینجاست، چرا قباحت این شکنجه از بین رفته است؟! چرا جامعه واکنش لازم در قبال این جنایات سازمان دهی شده و گسترده، نشان نمی دهد؟ 

ابتدا به تعریف  زندان انفرادی می پردازیم: 

انسان یک موجود اجتماعی است، و حق رابطه داشتن با دیگر انسان ها، یکی از حقوق اولیه هر انسانی است. یکی از روش های آزار فرد در بند، نگه داری او در یک محیط دربسته، و محروم نمودن او از تماس با دیگران است. در اکثر نقاطی که از زندانی انفرادی، به عنوان تنبیه زندانی استفاده می شود، معمولا زندانی بیست و چهار ساعت از روز را در یک اتاق در بسته به سر می برد، و تنها دو ساعت، اجازه می یابد به بیرون از اتاق برود، و گاه حتی در این دو ساعت نیز، اجازه نمی یابد با دیگران در تماس باشد. 

هر چند زندانی انفرادی، قدمتی بسیار طولانی دارد، اما در تاریخ معاصر، برای اولین بار در نیویورک، شاهد تصویب قانونی بودیم که زندان انفرادی را جایگزین مجازات اعدام کردند. (منبع) و به صورت رسمی، دردآور بودن زندان انفرادی، به رسمیت شناخته شد و به عنوان یک تنبیه معرفی گردید. 

زندان انفرادی: نقض حقوق بشر است: 

هر چند در برخی از موارد، مثلا زمانی که زندانی ممکن است به خود یا دیگران آسیب برساند، یا در داخل بندهای عمومی، جانش در خطر است،  قرار دادن زندانی برای مدت کوتاه در سلول انفرادی، گریز ناپذیر است، اما استفاده از زندان انفرادی، به عنوان یک سلاح، علیه زندانیان، نقض آشکار حقوق بشر، و مصداق بارز شکنجه است. 

اما حتی در آمریکا، گهگاه دیده شده که از زندانی انفرادی، به عنوان مجازات برای زندانیان خطاکار استفاده می شود، و این نقض مورد آشکار نقض حقوق بشر، اعتراض بسیاری از ارگان های حقوق بشری را در پی داشته است. (رجوع شود به گزارش دیده بان حقوق بشر به سنای آمریکا و اعتراض شدیدش به این موضوع)

در قرن بیستم بود که با گسترش دانش روانپزشکی و روانشناسی، آثار غیر قابل ترمیم زندانی انفرادی، مشخص شد. 

چرا شکنجه گران، از زندان انفرادی استفاده می کنند؟ 

دکتر هنری، روانشناسی که در این زمینه، تحقیقات گسترده ای داشته است،  در مصاحبه ای می گوید: 

معمولا زندان انفرادی، به عنوان یک ابزار شکنجه، در کنار دیگر شکنجه ها، استفاده می شود، به همین دلیل در بکگروند قرار گرفته، و کمتر به آن پرداخته شده است. زندانی انفرادی، در دراز مدت، باعث می شود که قربانی، درباره انسانیت خود، به شک بیافتد. وقتی شخص، درباره خود و انسانیت خود به شک بیافتد، به راحتی تحت تاثیر بازجو قرار می گیرد، اقرار می کند، یا بازیچه می شود. شکنجه گر ها می دانند که بدون قرار دادن قربانی در زندان انفرادی، شانس موفقیت انها کاهش می یابد. 

آثار مخرب و جبران ناپذیر زندان انفرادی بر زندانیان: 

دکتر گراسیان، استاد دانشگاه هاروارد،  یک گزارش کامل درباره آثار زندان انفرادی بر زندانیان تهیه کرده است، که در سایت دانشکده حقوق دانشگاه واشینگتن، موجود است. خواندن این گزارش شصت صفحه ای را به علاقه مندان، توصیه می کنم، اما خلاصه نکات مهم آن به قرار زیر است: 

آسیبی که در اثر زندان انفرادی بر فرد وارد می شود، ناتوانی و از کارافتادگی روانی، برای مدت طولانی و یا حتی همیشگی خواهد بود. از جمله می تواند باعث اختلال های روانی گردد، که به صورت جدی، توان فرد زندانی را برای بازپروری، و تحصیح، و بازگشت به اجتماع، از بین ببرد. 
دکتر گراسیان، در کتاب فوق می گوید که زندان انفرادی، آسیب های زیر را به قربانی وارد می کند:

• Hypersensitivity to external stimuli • Perceptual distortions, illusions, and hallucinations • Panic attacks • Difficulties with thinking, concentration, and memory • Intrusive obsessional thoughts • Overt paranoia • Problems with impulse control, including random violence and self-harm

شکنجه چیست؟ 

در میثال بین المللی منع شکنجه، مصوب سازمان ملل متحد در سال 1984 می خوانیم: 

..any act by which severe pain or suffering, whether physical or mental, is intentionally inflicted on a person for such purposes as obtaining from him, or a third person, information or a confession, punishing him for an act he or a third person has committed or is suspected of having committed, or intimidating or coercing him or a third person, or for any reason based on discrimination of any kind, when such pain or suffering is inflicted by or at the instigation of or with the consent or acquiescence of a public official or other person acting in an official capacity. 
ترجمه ضمنی عبارت فوق، به قرار زیر است:
هر عملی که با نیت، و به منظور وارد کردن آزار جسمی و روحی شدید به یک انسان وارد می شود، و هدفش اخذ اعتراف یا اطلاعاتات از قربانی یا  شخص ثالث باشد، یا هدفش  مجازات قربانی یا شخص ثالث باشد، یا هدفش ترساندن یا مجبور کردن قربانی یا شخص ثالث باشد، یا اگر این عمل به دلیل اعمال تبعیض بر قربانی باشد (چه جنسی، نژادی، دینی و..) باشد، در صورتی که توسط یک مقام دولتی، یا با تحریک یا تایید ضمنی مقام دولتی همراه باشد، شکنجه نامیده می شود. 
حال سوال این است، آیا زندان انفرادی، شکنجه محسوب می شود؟

دکتر گراسیان، در کتاب  فوق، می گوید (نقل به مضمون): 
زندان انفرادی آسیب های جدی بر سلامت روانی فرد قربانی وارد می کند، و باعث آزار روانی او می شود.  
پس با قاطعیت می توان گفت که استفاده از زندان انفرادی، وقتی که هیچ دلیلی برای استفاده از آن نیست (مثلا فرد زندانی، به کسی آسیب نمی رساند)، خصوصا زمانی که دولت، برای وارد کردن آزار، گرفتن اقرار، ترساندن یا مجازات فرد از آن استفاده می کنند، بدون شک، شکنجه محسوب می شود. 

جنایت علیه بشریت چیست؟

طبق تعریف معاهده رم، که به تشکیل دیوان کیفری بین اللملی انجامید، ، تعریف جنایت علیه بشریت به قرار زیر است: 
به صورت ویژه، جرایمی، جنایت علیه  بشریت خوانده می شود که  شان انسان را کاسته و مقام و منزلت انسانی را پای مال می کنند.
 و در بند هفتم معاهده بین المللی رم، می خوانیم: 
"در این معاهده  نامه، جنایت علیه بشریت، شامل جنایات زیر است، در زمانی که به صورت گسترده، و به صورت سازمان دهی شده ای، و با قصد قبلی علیه بخشی از شهروندان استفاده می شود، جنایاتی چون آدم کشی، نسل کشی، شکنجه و ..."
در نتیجه می توان نتیجه گرفت که استفاده از شکنجه به صورت گسترده، سازمان دهی شده و برنامه ریزی شده، علیه بخشی از شهروندان، جنایت علیه بشریت تلقی می شود. 

آیا رژیم ایران به صورت گسترده و  سازمان دهی شده، از زندان انفرادی به منظور شکنجه شهرندان استفاده می کند؟ 

استفاده از زندان انفرادی، به شکل کاملا گسترده ای در رژیم ایران، مرسوم است. برای دسته بندی، می توان استفاده از  این ابزار شکنجه را به شکل زیر دسته بندی کرد: 

یک - علیه زندانیان سیاسی:
شواهد بسیاری وجود دارد که ثابت می کند رژیم ایران بدون هیچ شرمی، از ابزار زندان انفرادی علیه زندانیان سیاسی  استفاده می کند. 

دو: علیه اقلیت های مذهبی یا نژاد:  
تنها به منظور آزار آنان، مواردم تعددی از زندان انفرادی اقلیت شهرودان  بهایی یا شهروندان کرد، گزارش شده و شواهد بسیاری موجود است.

سه: علیه زندانیان معمولی: 
استفاده از همه ابزارهای شکنجه، در پرونده متهمین جرایمی چون دزدی، مواد مخدر، یا حتی روابط خارج از ازداوج، گزارش شده و موجود است. 

در جمع بندی، زمانی که می بینیم شخص شناخته اش چون نسرین ستوده  را برای مدت زیادی در انفرادی نگه می دارند (منبع)، مشخص است که با زندانیان ناشناخته چه می کنند! اثبات استفاده گسترده و سیستماتیک (نظام یافته) علیه زندانیان سیاسی، هر چند کار ساده است (به دلیل وجود مدارک بسیار)، اما از حوصله این نوشته خارج است. 

در جمع بندی می توان گفت: 

یک-زندان انفرادی، یک نوع شکنجه است، به سلامت روانی و جسمی قربانی، اسیب های غیر قابل جبران وارد می کند.
دو- دولت ایران از زندان انفرادی، به عنوان یک ابزار شکنجه، به صورت گسترده و سازمان دهی شده، علیه مخالفین رژیم و یا حتی شهرودان عادی استفاده می کند. 
سه- شکنجه مخالفین به صورت گسترده و نظام یافته، جنایت علیه بشریت است. 
چهار- بدون حمایت و دستور بالاترین مقام حکومتی، یعنی شخص رهبر ایران، امکان وقوع این جنایت سازمان یافته، وجود ندارد. از طرفی، رییس جمهور و رهبر، موظف هستند که جلوی این جنایت را بگیرند، و چون اقدامی در جهت توقف آن نمی کنند، خود در آن جنایت، شریک هستند. 

نوشته اخیر این وبلاگ: 

نوشته های پیشین: 


هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر

نکاتی که هنگام استفاده از بخش کامنتها بهتر است به آن دقت فرمایید:
**١_ بنا به اعتقاد راسخ و بی چون و چرای من به آزادی بیان ، کامنت های شما مستقیما منتشر می شود. ** ٢_لطفا هنگام گذاشتن کامنت، یک اسم برای خودتان در نظر بگیرید تا دیگران و نویسنده وبلاگ راحتر بتوانند به شما پاسخ دهند. ** ٣_تمام کامنت ها را بدقت می خوانم و تنها در جایی که واقعا لازم باشد ، در بحث ها دخالت می کنم، چون من تریبون خودم را داشته ام و حرفم را زده ام ، باید اجازه دهم بقیه حرفشان را بزنند. ** ٤_تنها کامنت های ترولرها و کامنت هایی که شامل لینک های غیر معتبر ، مانند سایت های آلوده به بد افزار هستند،برای امنیت خواننده های وبلاگ ، حذف می شوند. ** ٥_در سمت چپ جعبه ای که در آن نظر خود را می نویسید، شما عبارت (اشتراک ایمیل) را می بینید، درصورتی که ایمیل خود را در آنجا وارد کنید، کامنت های جدید را با ایمیل، دریافت خواهید نمود. ** ٦_شما حتی در فحش دادن به نویسنده وبلاگ هم آزاد هستید! حتی به بهانه توهین به خودم نیز کامنتی را حذف نمی کنم، من جانم را می دهم که تو حرفت را بزنی، اما خواهش میکنم به جای فحش دادن، به موضوع نوشته بپردازید.