جمعه، فروردین ۳۰، ۱۳۹۲

پاسخی به مقاله سهراب ارژنگ، در نشریه فضول محله و انتقاد از شورای ملی:


یکی از نویسندگان مجله فضول مجله، در مقاله ای به تشکیل شورای ملی پرداخته بود و انتقاداتی را مطرح کرده اند که پاسخ به آنها، در زیر، آورده می شود: 

یک- ایشان شورای ملی را انتصاب شاهانه خوانده اند.

این نهایت بی انصافی است، انتخابات آزاد بوده و همه می توانسته اند کاندید شوند، چند حقوق دان مستقل از فرانسه نیز بر انتخابات، نظارت می کرده اند.

سوال اینجاست، چرا نویسنده خود در این انتخابات نامزد نشده است؟!

نمی شود گوشه ای نشست و تنها به دیگران خرده گرفت، وقتی راه برای مشارکت باز است و از همه نیز دعوت شده است، مشارکت نکردن ایشان و یا دیگران، کم لطفی آنان به مام وطن است.

دو- نوشته اند این انتخابات، انتصاب بوده و دور از چشم دیگران انجام گرفته است...!

این سخن نیز، دور از انصاف است. انتخاباتی آزاد بوده، در همه جا گفته شده است که چنین انتخاباتی در جریان است و از همه برای حضور در آن دعوت شده است.

سه- ایشان لیستی از اشخاص انتخاب شده را معرفی کرده و به انتقاد از آنها پرداخته اند.

نباید فراموش کرد که شورا، تنها یک کمپین برای برگزاری انتخابات آزاد در ایران است. قرار نیست اعضای این کمپین، بر کشور ایران حکومت کنند.

باز سوال قبلی تکرار می شود، این انتخابات، انتخاباتی آزاد بوده است، هر کسی می توانسته کاندید شود (به شرط نداشتن سو یشنیه در دادگاه).
حال باید از منتقدین پرسید، چرا خود حاضر به مشارکت نشده اند؟!

نکته اینجاست،   من نمی توانم بگویم چون با آقای فلان مشکل دارم، با  روش و اندیشه او موافق نیستم، پس او حق ندارد در آینده کشورش مشارکت کند، این اولین گام به سمت دیکتاتوری است.

اجازه بدهید مثالی بزنم، مثلا  فلان نامزد،  که مورد انتقاد نویسنده قرار گرفته است، اگر حذف می شد و اجازه مشارکت به او داده نمی شد، خود این نویسنده، می گفت این انتخابات فرمایشی  است و فیلتر بر آن وجود دارد...!

کدام دادگاه مستقل، نامزد مورد انتقاد ارژنگ را  محکوم کرده است؟  تا زمانی که دادگاهی او را محکوم نکرده، کسی حق ندارد که بر اساس نظر شخصی ، حقوق انسانی او را زیر پا گذشته و مانع نامزدی او شود.

سپس ارژنگ گرامی، در قیاسی عجیب، به مقایسه شورای ملی با شورای مجاهدین پرداخته است.

گویا ایشان فراموش کرده که تفاوت عظیمی در این دو تشکل وجود دارد، که رئوس آن به شرح ذیل است:

الف) شورای ملی ایران، منشور کاملا مشخصی دارد، که در آن به صراحت، دمکراسی و حقوق بشر، اولین و اساسی ترین بند محسوب می شوند، اما  تشکل مجاهدین، بر اساس اندیشه های مارکسیسم و اسلامی بنا شده است.  

ب) در شورای ملی، یک انتخابات آزاد وجود داشته، هر ایرانی، به صرت ارایه کارت شناسایی، می توانسته هم نامزد شود و هم رای بدهد. اما تشکل مجاهدین، بدون انتخابات آزاد صورت پذیرفته است، و اصولی انتخابی در کار نبوده است.

ج) برای اجلاس شورای ملی، هر نامزدی، باید هزینه حضور خودش را بدهد، یعنی پول هتل و هواپیما بدهد و برای آینده کشورش، حداقل کمی خرج کند. اما در تشکل مجاهدین، مجاهدین با استخدام پناهندگان دیگر کشورها، سالن را پر کرده اند...!

سوال ساده ای را باید از ایشان پرسید: 
آیا ایشان هیچگاه توانسته اند در تشکل مجاهدین شرکت کنند و آیا انتخاباتی بوده که ایشان در آن نامزد شوند؟! در حالی که  ایشان می توانسته اند در انتخابات شورای ملی، براحتی نامزد شوند. 

ایشان، سپاس به بددهنی برخی اشاره می کنند که خود را طرفدار رضا پهلوی می دانند و تلاش می کنند که به استناد آن، به این شورا حمله کنند. 

اینکه افرادی بی ادب، خود را طرفدار رضا پهلوی معرفی می کنند نیز، هیچ ربطی به این شورا ندارد. بماند که اصولا، از نظر من ربطی به خود رضا پهلوی هم ندارد!! چون رضا پهلوی به صراحت چنین رفتاری را محکوم کرده است.

ایشان سپاس تصاویری جعلی را که گویا یک نفر به عنوان طرفدار رضا پهلوی، بر روی فیسبوک گذاشته، نقل کرده اند و بر اساس آن، می خواهند این شورا را محکوم کنند...! باید یادآور شد که اگر این تصاویر، بر روی فیسبوک رضا پهلوی و یا سایت او قرار داشت، صحبت ایشان، قابل بررسی بود و می توانست گفت اعضای این شورآ، به جعل دسته زده اند.  اما از کجا معلوم که خود رژیم، به چنین کاری دست نمی زند؟! بماند که بعدا، صدا و سیمای رژیم، از همین تصاویر استفاده کرده و در تلوزیون رژیم، انرا نقل کرده است.

در انتها،  درخواست ایشان از خانم دکتر عراقی، مبنی بر این بود که ایشان باید از شورای ملی خارج شوند...! جدای از اینکه خانم دکتر عراقی، خود از اعضای کمیته موقت بوده اند، ترغیب اینچنین دیگران، به جدا شدن از یک تشکل سیاسی که هدفش، انتخابات آزاد در ایران است، کمی مرا شگفت زده کرد. 






هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر

نکاتی که هنگام استفاده از بخش کامنتها بهتر است به آن دقت فرمایید:
**١_ بنا به اعتقاد راسخ و بی چون و چرای من به آزادی بیان ، کامنت های شما مستقیما منتشر می شود. ** ٢_لطفا هنگام گذاشتن کامنت، یک اسم برای خودتان در نظر بگیرید تا دیگران و نویسنده وبلاگ راحتر بتوانند به شما پاسخ دهند. ** ٣_تمام کامنت ها را بدقت می خوانم و تنها در جایی که واقعا لازم باشد ، در بحث ها دخالت می کنم، چون من تریبون خودم را داشته ام و حرفم را زده ام ، باید اجازه دهم بقیه حرفشان را بزنند. ** ٤_تنها کامنت های ترولرها و کامنت هایی که شامل لینک های غیر معتبر ، مانند سایت های آلوده به بد افزار هستند،برای امنیت خواننده های وبلاگ ، حذف می شوند. ** ٥_در سمت چپ جعبه ای که در آن نظر خود را می نویسید، شما عبارت (اشتراک ایمیل) را می بینید، درصورتی که ایمیل خود را در آنجا وارد کنید، کامنت های جدید را با ایمیل، دریافت خواهید نمود. ** ٦_شما حتی در فحش دادن به نویسنده وبلاگ هم آزاد هستید! حتی به بهانه توهین به خودم نیز کامنتی را حذف نمی کنم، من جانم را می دهم که تو حرفت را بزنی، اما خواهش میکنم به جای فحش دادن، به موضوع نوشته بپردازید.