جمعه، مهر ۱۵، ۱۳۹۰

اعطا جایزه صلح نوبل به دو زن از لیبریا/ زنان آهنین لیبریا چگونه با روسری سفید، به مبارزه با جنگ طلبان برخواستند؟

کلاه از سر بردارید، زنانی هستند چون لیماه گبوی و یا پرزیدنت سیرلیف، آنها بدون هیچ خشونتی، کشوری جنگ زده را سامان دادند، اسم آنها زنان آهنی لیبریا است. بانوانی که با روسری سفید رنگ، به مبارزه با جنگ طلبان تا دندان مسلح پرداختند و بالاخره آنان را نیز شکست دادند. اسم آنها ، منادی آرامش است، زنانی که الهام بخش زنان و مردان صلح طلب در دنیا شده است.


می گویند پشت سر هر مرد بزرگی، یک زن  بزرگ قرار دارد؛ پس پشت سر این زن بزرگ  پس چه کسی است؟! بسیاری از زنان بزرگ دیگر.

چهارده سال تنها چیزی که از لیبریا می شنیدیم، صدای جنگ و نسل کشی در لیبریا بود، و بعد از انتخاب این زن، برای اولین بار کشور طعم صلح را شنید.

گبوی یک مدد کار اجتماعی بود از سال 2003 فعالیت خود را برای آزادی و صلح در کشور شروع کرد. در آن موقع، چارلز تیلور رییس جمهور لیبریا بود و کشور دچار جنگ داخلی بود. تیلور یکی از جنایتکارترین انسان های دوران معاصر است، او و گروه های شورشی مخالف او، دست به هر جنایتی می زدند و کشور در ناامنی و فقز مطلق به سر می برد.

گبوی جمعی از زنان را سازمان دهی کردند و هر روز در کنار جاده ای که تیلور رد می شد، به اعتصاب می نشستند. ابتدا تیلور  و دیگر جنگجویان با دیده حقارت به آنها نگاه می کردند، اما نه باران شدید آفریقا و نه آفتاب سوزان، در اراده این زنان ، خللی ایجاد نکرد.

بالاخره تایلور قبول کرد که با نماینده این زنان ملاقات کند، اما نه تایلور و نه دیگر شورشیان، علاقه ای به صلح نداشتند، اینجا بود که بانوان آهنین وارد عمل شدند، آنها فرماندهان جنگویان را در ساختمان محل مذاکره محاصره کردند و اعلام کردند تا زمانی که قرار داد صلح امضا نشده است، کسی اجازه خروج نخواهد یافت!

این حرکت، نطفه صلح برای لیبریا بود، قرارداد صلح بسته شد، تایلور به کشور همسایه تبعید شد و عصر جدیدی برای مردم زجر کشیده لیبریا آغاز شد.

در انتخاباتی که بعد از آن صورت گرفت، گبوی رییس کمپین انتخابانی پرزیدنت سیرلیف بود و نقشی اساسی در انتخاب او  به ریاست جمهوری بازی کرد. سیرلیف،  اولین  و تنها زنی است که در قاره آفریقا، به سمت ریاست یک دولت رسیده است، سیرلیف است.

حال نوبت سیرلیف بود که با مشکلات دست و پنجه نرم کند، مشکلات پیش روی او  بسیار بود، نرخ بیکاری بیش از نود درصد بود، بدهی بیش از تولید ناخالص ملی بود.بودجه کشور تنها یکصد و بیست میلیون دلار بود. الن زنان بسیاری را به سمت های بالا در کشور گمارد، از وزارت اقتصاد گرفته تا وزارت دادگستری. او یک زن را به ریاست پلیس کشور بود، او را زنی آهنی خوانده اند. او می گوید پلیس اسلحه نداشت و هیچ منبع مالی نیز نداشت، اما بدون هیچ، پلیس را بنا نهادند و خشونت طلبان را دستگیر کردند و نظم را برقرار کردند.

او رییس جمهوری است که کشورش را به سامان رسانیده است و مجله اکونمیست، درباره او نوشته که او بهترین رییس جمهوری است که کشوری می تواند داشته باشد.مجله تایمز این زن را جزو ده زن قدرتمندی می داند  که سمت رهبری را در دنیا به دست دارند و مجله فوربس، او را جزو صد شخصیت قدرتمند دنیا لقب داده است، او و لیماه گبوی و خانم کامران از یمن، به صورت مشترک برنده جایزه صلح نوبل شده اند.

سیرلیف، هنگام ادعای سوگند ریاست جمهوری گفت
"ما می دانیم که رای شما به من، برای تغییر بوده است ، ما صدای شما را شنیده ایم"

این دو زن، لیماه گبوی و الن جانسون سیرلیف، به همراه خانم کارمن از یمن، به صورت مشترک جایزه صلح نوبل 2011 را به دست آورده اند و این جایزه به خوبی نشان می دهد که چگونه زنان می توانند نقش مثبتی در جامعه ایفا کنند.

لینک این مطلب در بالاترین---------------------آزادگی





و توصیه می کنم این ویدیو های زیبا درباره نقش زنان در جامعه ببینید: (برای این ویدیوها، زیرنویس فارسی گذاشته ام.

سخنرانی زیبایی از نویسنده مشهور ایزابل آلنده درباره حقوق زنان 

چگونه دو فرشته جامعه سومالی را دگرگون می کنند؟




هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر

نکاتی که هنگام استفاده از بخش کامنتها بهتر است به آن دقت فرمایید:
**١_ بنا به اعتقاد راسخ و بی چون و چرای من به آزادی بیان ، کامنت های شما مستقیما منتشر می شود. ** ٢_لطفا هنگام گذاشتن کامنت، یک اسم برای خودتان در نظر بگیرید تا دیگران و نویسنده وبلاگ راحتر بتوانند به شما پاسخ دهند. ** ٣_تمام کامنت ها را بدقت می خوانم و تنها در جایی که واقعا لازم باشد ، در بحث ها دخالت می کنم، چون من تریبون خودم را داشته ام و حرفم را زده ام ، باید اجازه دهم بقیه حرفشان را بزنند. ** ٤_تنها کامنت های ترولرها و کامنت هایی که شامل لینک های غیر معتبر ، مانند سایت های آلوده به بد افزار هستند،برای امنیت خواننده های وبلاگ ، حذف می شوند. ** ٥_در سمت چپ جعبه ای که در آن نظر خود را می نویسید، شما عبارت (اشتراک ایمیل) را می بینید، درصورتی که ایمیل خود را در آنجا وارد کنید، کامنت های جدید را با ایمیل، دریافت خواهید نمود. ** ٦_شما حتی در فحش دادن به نویسنده وبلاگ هم آزاد هستید! حتی به بهانه توهین به خودم نیز کامنتی را حذف نمی کنم، من جانم را می دهم که تو حرفت را بزنی، اما خواهش میکنم به جای فحش دادن، به موضوع نوشته بپردازید.