جمعه، شهریور ۱۸، ۱۳۹۰

عادت گرفته به وبلاگستان/ وبلاگ نویسی همان دیوار نویسی زمان شاه است...!/چه سخت است خانه به دوشی، زمانی از تیغ سانسور و زمانی از تیغ جلاد

ده سالگی وبلاگستان است و من به این می اندیشم که  نوشتن در وبلاگ، تا چه حد مرا وابسته به خود کرده است. می دانم که معتاد وبلاگستان شده ام، می دانم که  اگر روزی یک یا دو مطلب در وبلاگم ننویسم، روز من شب نمی شود،

اگر تیغ جلاد بر بالای سر نبود، بی شک سراغ وبلاگ نویسی نمی آمدم، بر حسب تجربه های قبلیم در نوشتن، در روزنامه یا مجله ای فعالیت خودم را ادامه می دادم، نه اینکه در وبلاگستان، پشت یک اسم مجازی پنهان شوم.

وبلاگ نویسی روشی برای مبارزه است، شاید زمان شاه مبارزین و مخالفین رژیم به دیوار نویسی روی  می آوردند، اما اکنون همان دیوار نویسی جای خودش را به وبلاگ نویسی داده است، البته که کارایی آن نیز بسیار افزایش یافته است و نکته مهم این است که دیگران می توانند حرف و سخن نویسنده را نقد کنند و به بحث با او بپردازند. لذا تفکر غلطی (چون افکار خمینی)، نمی تواند مصون از نقد، در بین مردم پخش شود؛ اگر کسی دیوار نویسی و وبلاگ نویسی کند، باید منتظر نقد نظرش نیز بماند.

یادمان باشد اگر زمان خمینی امکان نقد سخنان احمقانه او وجود می داشت، سال پنجاه و هفت، مردم ایران دنبال سر او به خیابان نمی آمدند.

چیزی که مرا آزار می دهد، خانه به دوشی در فضای مجازی است.


چند سالی است که وبلاگ می نویسم، و عجیب اینکه در همان فضای مجازی نیز ناچار به خانه بدوشی شده ام. در فضای حقیقی، از ترس تیغ رژیم ناچار به فرار شدم، در محیط مجازی نیز گاه از ترس تیغ جلاد و گاه به دلیل تیغ سانسور، چندین بار ناچار به تغییر مکان شده ام و خانه بدوشی مجازی را نیز تجربه کرده ام.

وبلاگ نویسی را یک مبارزه می دانم، با روشنگری درباره بسیاری از زوایای تاریک، می توان در دراز مدت بسیار اثر گذار بود. مانند کندن کوه است، به لحظه نمی توانی اثرگذاری خودت را درک کنی، در دراز مدت است که می بینی  جامعه وبلاگ نویسان چه مقدار اثرگذار بوده اند.
  
در جامعه ای که رژیم آن بی هیچ شرمی، دست به آزار مخالفین و کشتن منتقدین می زند، طبیعی است که کمتر روزنامه نگاری جرات این را پیدا می کند که به نقد رژیم همت گمارد. در اینجاست که  وبلاگ نویسان به قامت یک روزنامه نگار در آمده و به تحلیل، خبر رسانی و تولید محتوا می پردازند.بماند که بسیاری از روزنامه نگاران نیز، کنون در قامت یک وبلاگ نویس ظاهر می شوند.

شاید مهمترین مولفه برای سنجش اثرگذاری یک وبلاگ، تعداد بازدید کننده های آن باشد. اما من روش بهتری را معرفی می کنم تا بتوانیم اثرگذاری یک وبلاگ را بسنجیم: در ایران، وقتی می توانی از اثر گذاری مطالبت مطمین باشی که هر از گاهی، مطالب منتشر شده توسط خودت را هر از گاهی با ایمیل های جمعی دریافت کنی.

ده سالگی وبلاگستان بر همه ما مبارک، 
ای کاش زمانی برسد که من نیز، به اسم واقعی خودم بنویسم...!
نوشته پیشین: 


۸ نظر:

  1. اگرچه اثر وبلاگنویسی در بالارفتن شعور اجتماعی و سیاسی آحاد مردم نقش بسزائی دارد، اما یکی از عوامل برای ثبات جمهوری اسلامی نیز میباشد. وبلاگنویسی در کنار شکوه و گلایه های دائمی در زندگی روزمره ملت به یک عادت تبدیل گشته و ملت را منفعل ساخته زیرا هریک از ما به نوعی فشار وارده از استبداد حاکمه را خالی میکنیم. به عبارتی دیگر، این عادات سوپاپ هائی هستند به نفع نظام.

    اگر قبل از بهمن ۵۷ چنین امکاناتی وجود داشت، مطمئنا انقلاب پس از ۶ ماه به پیروزی دست نمیافت.

    پاسخحذف
  2. نه بهراد عزیز
    خلاصه بگویم:
    آگاهی ، تحرک به بار می آورد.

    پاسخحذف
  3. آفرین گمانم جان. مرسی‌ از تمام زحماتت. ارزش این کار شما بسیار بالا هستش و نمی‌شه با چیزی سنجیدش. بخصوص در کشوری که نه فقط دیکتاتوری هستش بلکه اجازهٔ نقد دین و مذهب نیست و خرافات عقل رو جانشین کرده است. هزاران تشکر. لطفا به راحت ادامه بده و گمنام بمان. بسیار مواظب خودت باش و به هیچ احدی در مورد کارت به عنوان گمنامیان اعتماد نکن.

    پاسخحذف
  4. پیروز باشی و پایدار
    به امید ان روز که نوشته های تو را با نام حقیقی در روزنامه ها ی میهن ببینیم و بخوانیم

    پاسخحذف
  5. جون من یک تیتر بزن (اغتشاشیدم به انتخاباتی که برگزار کننده اش ولی وقیح باشه ).

    دَمت گرم. مرسی گمنامیان جان.

    پاسخحذف
  6. با سپاس از پاسخ شما گمنامان عزیز،
    ولی من کاملا موافق فرمایش شما نیستم. آگاهی به خودی خود محرک نمیباشد، بلکه آگاهی تنها تعیین کننده جهت حرکت است.
    محرک اصلی در وراندازی رژیم حاکمه، خواسته و اراده هر یک از ما برای مبارزه و ایجاد ایرانی آزاد است.

    واقیعت تلخ اینجاست که اکثریت مخالفین راستین نظام، علارغم آگاهی کامل شان، بدلایل متعدد از جمله عدم اتحاد ملی و آرمانگرائی، و نیز راحت طلبی به علت وجود راهها و ابزار متفاوت از جمله اینترنت به گوشه ای از دنیا پناه برده اند و به نتد و انتقاد این و آن اکتفا کرده اند.

    در انقلاب ۵۷ علت اصلی تحرک میلیونها ایرانی، همانطور که ما امروز خود به آن اقرار میکنیم، آگاهی نبود و اکثریت مردم تحت تحریکات عواملی همچون تعصب به دین، هیجانات ناشی از زد و خوردها، التهابات ناگهانی، فریب خوردن از خمینی، و حتا به اعتقاد من خوشی و راحتی نسبی در زمان شاه دست به شورش زدند و حتا جان خود را هم فدا کردند.

    ما اگر امروز مدعی مبارزه با استبداد حاکمه هستیم باید توان آنرا داشته باشیم تا ۱- همدیگر را سرکوب نکنیم ۲- آزادی را اول در خود و خانواده خود تعریف و حاکم کنیم ۳- آرمانی یکپارچه که در آن امنیت و حقوق تمامی آحاد ملت از جمله دشمنانمان تضمین شده باشد، ارائه دهیم - قانون اساسی جامع ۴- برای احقاق این آرمان موانع را از میان برداریم و اقدام به مبارزه رودررو و مؤثر با رژیم کنیم، حتا اگر مجبور به استفاده از سلاح باشیم ۵- به آرمانهایمان وفادار باشیم و از آنها منحرف نشویم.

    با تشکر و درود به همه مبارزین

    پاسخحذف
  7. با درود بر فرزند راستین ایران گمنامیان عزیز
    اکثر اوقات مطالب شما را در سایت بالاترین دنیال میکنم و از اینکه ایران ما فرزندان خستگی ناپذیری مثل شما دارد به مردمم افتخار میکنم . از شما خواهشی دارم، دانشجوی ترم سوم رشته حسابداری دانشگاه آزاد رودهن هستم و از شما استدعا دارم این خبری را که بزودی برای شما شرحش خواهم داد را در بالاترین منتشر کنید : هفته پیش که برای ثبت نام اینترنتی به سایت دانشگاه آزاد رودهن مراجعه کردم متوجه شدم اکثر دروس عمومی دانشگاه را تفکیک جنسیتی کرده اند و کلاسها را برای دختران و پسران جدا برگزار میکنند، برای مثال دروس زبان انگلیسی و ادبیات فارسی هم تفکیک جنسیتی شده و دانشجویان باید جداگانه درس بخوانند!البته دروس تخصصی هنوز تفکیک نشده است ،در این چند روز اخیر با تنی چند از دانشجویان و اساتید تماس گرفتم و همگی از این موضوع به شدت عصبانی هستند ، خواهش میکنم صدای ما را به گوش دیگران برسانید برای اینکه هنوز خیلی از مردم نمی دانند که این اتفاق در دانشگاه آزاد رودهن افتاده و فکر میکنند این طرح به دلیل دستور احمدی متوقف شده، ولی این کار را با ما کردند.
    برای شما عکس قسمتی از صفحه ی ثبت نام اینترنتی دانشگاه آزاد رودهن را می گذارم تا موضوع مستند باشد http://i52.tinypic.com/2vsgklz.jpg
    سالم و پاینده باشید

    پاسخحذف

نکاتی که هنگام استفاده از بخش کامنتها بهتر است به آن دقت فرمایید:
**١_ بنا به اعتقاد راسخ و بی چون و چرای من به آزادی بیان ، کامنت های شما مستقیما منتشر می شود. ** ٢_لطفا هنگام گذاشتن کامنت، یک اسم برای خودتان در نظر بگیرید تا دیگران و نویسنده وبلاگ راحتر بتوانند به شما پاسخ دهند. ** ٣_تمام کامنت ها را بدقت می خوانم و تنها در جایی که واقعا لازم باشد ، در بحث ها دخالت می کنم، چون من تریبون خودم را داشته ام و حرفم را زده ام ، باید اجازه دهم بقیه حرفشان را بزنند. ** ٤_تنها کامنت های ترولرها و کامنت هایی که شامل لینک های غیر معتبر ، مانند سایت های آلوده به بد افزار هستند،برای امنیت خواننده های وبلاگ ، حذف می شوند. ** ٥_در سمت چپ جعبه ای که در آن نظر خود را می نویسید، شما عبارت (اشتراک ایمیل) را می بینید، درصورتی که ایمیل خود را در آنجا وارد کنید، کامنت های جدید را با ایمیل، دریافت خواهید نمود. ** ٦_شما حتی در فحش دادن به نویسنده وبلاگ هم آزاد هستید! حتی به بهانه توهین به خودم نیز کامنتی را حذف نمی کنم، من جانم را می دهم که تو حرفت را بزنی، اما خواهش میکنم به جای فحش دادن، به موضوع نوشته بپردازید.