سه‌شنبه، شهریور ۰۱، ۱۳۹۰

مردم لیبی، اگر قدافی و حاکمان دیروز را پشت بام یک مدرسه دار زدید، بدانید که مانند سی سال پیش مردم ایران مسیر را اشتباه شروع کرده اید.


دیگر اما و اگری وجود ندارد، اکنون به پایان کار قذافی رسیده ایم ، این دیکتاتور دیوانه نیز به حسنی مبارک و بن علی پیوست، اما عاقبت لیبی چه خواهد شد ؟!

اما سوالی که ذهن بسیاری از مردم دنیا را آزار می دهد ، این است که  آیا لیبی به دمکراسی دست می یابد ؟!

شاید وقتی رفتار مخالفین قدافی را با خاندان قذافی دیدیم، بتوان در اینباره اظهار نظر کرد، اخباری وجود دارد که شورشیان ، از دادگاه لاهه درخواست کرده اند که چند سلول آماده کند، چون آنها قصد دارند قذافی و پسرانش را به دادگاه لاهه بفرستند.

اگر واقعا شورشیان چنین کنند، می توان به آینده لیبی امیداوار بود ، می توان نشانه هایی را از مدنیت در این جامعه فلک زده مشاهده کرد ، اما اگر آنها را اعدام انقلابی کنند نشانه بدی است، شروع اعدام ها نشان می دهد که مدنیت در آن جامعه قوامی ندارد و زور و خشونت ، حرف می زند.

بین لیبی و مصر ، تفاوت بسیار است، مردم مصر، مردمی با فرهنگ بالا(در قیاس با دیگر کشورهای همسایه) هستند ، فعالین مدنی سالهاست که در تلاش برای گستراندان مفهوم و معنای دمکراسی در آن کشور هستند ، اما در لیبی چنین نیست.

دمکراسی فقط به کمک توپ و تانک و با سرنگونی دیکتاتور به دست نمی آید، باید اعضا جامعه نیز با این روش اداره جامعه ، آشنا باشند، آزادی را بشناسند. تا زمانی که اعضا جامعه ، خود آماده مشارکت در دمکراسی نباشند، قدر آزادی بیان و سکولاریسم را ندانند، چیزی به نام دمکراسی شکل نخواهد گرفت. 

به دیگر عبارت، صرف برگزاری انتخابات فرمایشی ، به معنای وجود دمکراسی در یک جامعه نیست، مگر نه اینکه صدام و یا رژیم آخوندی ایران نیز انتخابات برگزار می کند ؟!

خطر عمده دیگری که وجود دارد، این تروریست های بنیادگرای اسلامی ، در این جامعه رشد سرطان گونه یابند و بتوانند یک طالبان یا جمهوری اسلامی دیگر، آنجا بنا کنند.

ای کاش همانطوری که شاهد سرنگونی قذافی هستیم، شاهد شکل گیری دمکراسی در لیبی نیز باشیم.


لینک این مطلب در بالاترین---------------آزادگی-------------ریشه ها



چند نوشته دیگر از این وبلاگ :

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر

نکاتی که هنگام استفاده از بخش کامنتها بهتر است به آن دقت فرمایید:
**١_ بنا به اعتقاد راسخ و بی چون و چرای من به آزادی بیان ، کامنت های شما مستقیما منتشر می شود. ** ٢_لطفا هنگام گذاشتن کامنت، یک اسم برای خودتان در نظر بگیرید تا دیگران و نویسنده وبلاگ راحتر بتوانند به شما پاسخ دهند. ** ٣_تمام کامنت ها را بدقت می خوانم و تنها در جایی که واقعا لازم باشد ، در بحث ها دخالت می کنم، چون من تریبون خودم را داشته ام و حرفم را زده ام ، باید اجازه دهم بقیه حرفشان را بزنند. ** ٤_تنها کامنت های ترولرها و کامنت هایی که شامل لینک های غیر معتبر ، مانند سایت های آلوده به بد افزار هستند،برای امنیت خواننده های وبلاگ ، حذف می شوند. ** ٥_در سمت چپ جعبه ای که در آن نظر خود را می نویسید، شما عبارت (اشتراک ایمیل) را می بینید، درصورتی که ایمیل خود را در آنجا وارد کنید، کامنت های جدید را با ایمیل، دریافت خواهید نمود. ** ٦_شما حتی در فحش دادن به نویسنده وبلاگ هم آزاد هستید! حتی به بهانه توهین به خودم نیز کامنتی را حذف نمی کنم، من جانم را می دهم که تو حرفت را بزنی، اما خواهش میکنم به جای فحش دادن، به موضوع نوشته بپردازید.