شنبه، اسفند ۲۹، ۱۳۸۸

نامه ای به مادر ندا: مادرم، مگر می شود ندا را فراموش کنیم ؟ آزادی فردای ما خونبهای ندا است

پیوند فیلم ضجه مادر ندا بر سر مزارش ، همین چند لحظه پیش در بالاترین گذاشته شد.(اینجا)

لینک گذار در توضیحات نوشته است که مادر ندا هنگامی که سبزه و گل بر سر آرامگاه ندا دیده بوده است،گفته بوده :مادرت بمیره که مردم فراموشت نکردند.

متن زیر نامه من است به مادرم، همانی که بر سر آرامگاه خواهرم ندا ضجه می زد:

مادرم،

با هر ضجه تو من اشک ریختم،

طاقت دیدن دوباره فیلم ضجه تو را ندارم، ضجه تو از جنس نگاه ندا است، جگر را می سوزاند ، جگر را آب می کند ، کمرهر مردی خم می شود از بار غم آن.

مادرم غم دیده ام،

باور کن اگر تو دخترت را از دست دادی، من نیز خواهرم را از دست دادم، خواهری که هیچ گاه از نزدیک ندیدمش،اولین بار در ویدیویی دیدم که با موبایل گرفته شده بود، گلوله خورد و خون بالا آورد. همان بار اول ، با نگاه ندا، من ضجه زدم ، فریاد زدم، گریه کردم، گفتم این فرشته خواهر من است که اینگونه به خون می غلطد. این خواهر من است که اینگونه نگاه می کند و با چشمهایش مظلومیت را فریاد می کند.

اولین سالی است که تو بدون ندا هستی ، بانو پروین فهیمی بدون سهراب است، ده ها مادر دیگر نیز همچنین. من و میلیونها زن و مرد ایرانی دیگر نیز خواهران و بردرانمان را از دست داده ایم، ما نیز بدون خواهران و برادرنمان ، ندا و سهراب و اشکان هستیم. ما در غم تو شریکیم.

هزاران کیلومتر فاصله بین ما است، اما آرزو داشتم که نزد تو می بودم و بر دست تو و پای تو بوسه می زدم که دختری مانند ندا را به جامعه تحویل دادی.

مادرم،

یک ندا از دست دادی، اما هزاران دختر و پسر دیگر به دست آوردی. همه ما فرزند تو هستیم، مگر می شود ندا را فراموش کنیم؟

مگر می توانم فراموش کنم دختر جوانی را ، فرشته ای را، که به خاطر آینده من و فرزندان من، آنگونه مظلومانه جان باخت ؟

مادرم،

کشور ما به سوی تباهی می رفت، برای عوض کردن مسیر، باید برای آزادی و دموکراسی تلاش می کردیم، بدون آزادی و دموکراسیی، کشور ما به سوی نابودی می رفت، ما محتاج آزادی بودیم، البته که این آزادی مفت بدست نمی آید، باید که هزینه می دادیم و بدهیم. این هزینه ، نفت نیست، طلا نیست ، جواهر نیست، پول نیست ، که ای کاش پول . جواهر بود.باید گوهرهایی را می دادیم که که همسنگ و برابر با آزادی باشد.

چه گوهری همسنگ آزادی است؟ البته که خون ندا و سهراب و دیگر جوانان هم ارزش آزادی است.

خون ندا و سهراب ها ، بهای آزادی ما است.

مادرم،

قسم به ضجه تو ، قسم به ناله جگرسوز تو، زمانی که آزادی را به دست آوردیم، قدرش را خواهیم دانست ، چرا که خونبهای آزادی آینده ما، همان خونی است که ندا بالا آورد.

مادرم،

اسم و یاد ندا تا آخر عمرم با من است، اگر زمانی فرزند دختری داشته باشم، اسمش را ندا خواهم گذاشت. اگر پسر داشته باشم، اسمش را سهراب خواهم گذاشت، آرزو می کنم که خودم و فرزندان آینده ام ، ادامه دهنده راه ندای تو و سهراب ها باشند.

پی نوشت:

مادر ندا در این ویدیو شیون می کند و می گوید:

..به جای صحرا باید بهشت زهرا باشم،مادر، بمیرم ندا، ندا بمیرم ، بمیرم مادر، الهی مادرش بمیره، آخ، آخ ندا جان، چطوری سال رو تحویل کنم، مادرت بمیره، تو این همه آرزو داشتی، مادرت بمیره، ندا با این همه خونی که بالا آوردی ، مادرت بمیره، نه بابا بود نه مامان، ندا مادر دردم رو به کی بگم، دردم رو به کی بگم؟آخ ندا جان؛ندا ، ندا ، چرا باید بهشت زهرا باشم..

۱ نظر:

  1. سلام

    نامه اي زيبا بود كه اين هم ميشود سندي براي آينده - داخل فايل تكست قرار دادم و ذخيره كردم توي آرشيو

    سبز و پاينده باشي

    پاسخحذف

نکاتی که هنگام استفاده از بخش کامنتها بهتر است به آن دقت فرمایید:
**١_ بنا به اعتقاد راسخ و بی چون و چرای من به آزادی بیان ، کامنت های شما مستقیما منتشر می شود. ** ٢_لطفا هنگام گذاشتن کامنت، یک اسم برای خودتان در نظر بگیرید تا دیگران و نویسنده وبلاگ راحتر بتوانند به شما پاسخ دهند. ** ٣_تمام کامنت ها را بدقت می خوانم و تنها در جایی که واقعا لازم باشد ، در بحث ها دخالت می کنم، چون من تریبون خودم را داشته ام و حرفم را زده ام ، باید اجازه دهم بقیه حرفشان را بزنند. ** ٤_تنها کامنت های ترولرها و کامنت هایی که شامل لینک های غیر معتبر ، مانند سایت های آلوده به بد افزار هستند،برای امنیت خواننده های وبلاگ ، حذف می شوند. ** ٥_در سمت چپ جعبه ای که در آن نظر خود را می نویسید، شما عبارت (اشتراک ایمیل) را می بینید، درصورتی که ایمیل خود را در آنجا وارد کنید، کامنت های جدید را با ایمیل، دریافت خواهید نمود. ** ٦_شما حتی در فحش دادن به نویسنده وبلاگ هم آزاد هستید! حتی به بهانه توهین به خودم نیز کامنتی را حذف نمی کنم، من جانم را می دهم که تو حرفت را بزنی، اما خواهش میکنم به جای فحش دادن، به موضوع نوشته بپردازید.